Πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος κι ολόισια στον θάνατο κολυμπάς…
γράφει ο Ορέστης Μεταξάς
Δεν πέρασε απαρατήρητη η απουσία των ηγετών των κομμάτων της αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου. Αν και λέγεται ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν εκτός Ελλάδας. Και μόνο η Ζωή Κωνσταντοπούλου πήγε.
Έπρεπε να πάνε; Φυσικά και έπρεπε. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Δεν είχαν κανένα λόγο ν' απουσιάσουν. Όλοι ξέρουμε τη στροφή του Διονύση Σαββόπουλου. Και όλους μας ενοχλούσε. Και δεν τον καταλαβαίναμε. Και δεν συμφωνούσαμε. Και τον κράζαμε.
Όμως αυτό είναι άλλο και άλλο να απουσιάσεις – επιδεικτικά - από την κηδεία ενός ανθρώπου που σημάδεψε η μουσική του την Ελλάδα. Του ανθρώπου που μας άφησε παρακαταθήκη την «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη». Το «Είδα την Άννα κάποτε». Και φυσικά δεκάδες άλλα. Και που η μουσική του θα μείνει και θα υπάρχει για πολύ – πολύ καιρό ακόμα. Στο κάτω - κάτω της γραφής ούτε δωσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών υπήρξε, ούτε ακροδεξιός χουντικός. Κάθε άλλο μάλιστα.
Το ότι είχε πει καλά λόγια για τον Μητσοτάκη τον εαυτό του εξέθεσε. Και αποδείχτηκε ότι είχε άδικο. Βλέποντας σήμερα πως πορεύεται ο Μητσοτάκης. Και βέβαια ποτέ δεν μίλησε για το λάθος του αυτό. Που μπορεί μέχρι τέλος να μη μπορούσε να το δει. Ή δεν ήθελε να το παραδεχτεί. Ήταν σίγουρα αντιφατικός. Όμως έτσι είναι οι άνθρωποι. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Γιατί αυτός ν’αποτελεί εξαίρεση; Αυτά όμως είναι άλλα ζητήματα και δεν έχουν σχέση με την κηδεία του.
Ναι στην κηδεία του θα παρίστατο ο πρωθυπουργός. Ο γνωστός Μητσοτάκης. Κι ο Άδωνης Γεωργιάδης. Ο επίσης γνωστός. Και το μισό υπουργικό συμβούλιο της δεξιάς. Και αυτό μας ενοχλούσε. Όμως ας το δούμε και από την άλλη πλευρά. Είναι μια νίκη των τραγουδιών του - με τα οποία μεγαλώσαμε εμείς κι όχι ο Άδωνης Γεωργιάδης - να τους αποτίνουν φόρο τιμής αυτοί - που η παράταξη τους κάποτε σε χρόνια δύσκολα - όλα αυτά τα ενοχοποιούσε και τα κυνηγούσε. Και χώριζε τους Έλληνες - και βάσει αυτών των τραγουδιών - σε εθνικόφρονες και μιάσματα…
Έπρεπε να πάνε. Λάθος τους που δεν πήγαν. Αυτοί εκτέθηκαν. Γιατί αυτό το πρότασσε και η αισθητική. Και το παραβίασαν. Δεν καταδέχτηκαν να του πούνε ένα τελευταίο «αντίο». Και ήρθαν σε αντίθεση με τα αισθήματα του προοδευτικού κόσμου και του κόσμου της αριστεράς. Που μπορεί να κοιτάζει πέρα από το δέντρο και να βλέπει το δάσος.
Πράγμα που οι ηγεσίες της αριστεράς δεν το έκαναν…
