Πάμφιλα: Μια γιορτή του χωριού κατέληξε σε σύλληψη μετά από καταγγελία – Στο πλευρό του προέδρου η τοπική κοινωνία

Μια καλοκαιρινή βραδιά που είχε στηθεί για να ενώσει το χωριό, να γεμίσει την πλατεία των Παμφίλων με μουσική, τραγούδι, χορό και ανθρώπινη παρέα, κατέληξε σε αστυνομική παρέμβαση και σύλληψη, μετά από καταγγελία για λειτουργία μουσικών οργάνων χωρίς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και για διατάραξη ησυχίας.

Η εκδήλωση με τίτλο «Τραγουδώντας & Χορεύοντας Αγκαλιάζουμε το Καλοκαίρι» πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Παρασκευής 26 Ιουνίου 2026, στην πλατεία Παμφίλων, με διοργανωτές τον Σύλλογο Γυναικών Παμφίλων και τη Δημοτική Κοινότητα Παμφίλων, με τη στήριξη του Δήμου Μυτιλήνης.

Σύμφωνα με την αφίσα της εκδήλωσης, στη μουσική βραδιά συμμετείχαν οι Μιχάλης Δεμερτζής, Παναγιώτης Σκαμνιώτης και Μυρσίνη Κοντοκονδή, σε μια προσπάθεια να στηθεί μια ανοιχτή λαϊκή βραδιά για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του χωριού.

Όμως η χαρά δεν κράτησε όσο θα ήθελαν οι διοργανωτές. Σύμφωνα με το αστυνομικό δελτίο, συνελήφθη στην περιοχή των Παμφίλων ημεδαπός, κατηγορούμενος για λειτουργία μουσικών οργάνων άνευ αδείας αρμόδιας Αρχής, καθώς και για διατάραξη ησυχίας.

Η Αστυνομία αναφέρει ότι κατά τις βραδινές ώρες της 26ης προς 27η Ιουνίου, ο συλληφθείς είχε διοργανώσει, ως υπεύθυνος, μουσική εκδήλωση, θέτοντας σε λειτουργία μουσικά όργανα χωρίς τις προβλεπόμενες από τον νόμο προϋποθέσεις.

Η ανάρτηση του προέδρου Παμφίλων

Ο πρόεδρος της Κοινότητας Παμφίλων, Αντώνης Αντωνέλλος, με δημόσια τοποθέτησή του περιέγραψε με έντονη συναισθηματική φόρτιση όσα συνέβησαν, κάνοντας λόγο για μια βραδιά που από χαρά μετατράπηκε σε αναστάτωση.

Όπως σημείωσε, κάθε καλοκαίρι διοργανώνει, συμμετέχει και διασκεδάζει με την οικογένεια, τους φίλους και τους συγχωριανούς του στην καθιερωμένη γιορτή της πλατείας. Φέτος, όμως, όπως ανέφερε, η συμμετοχή του είχε ιδιαίτερη δυσκολία λόγω της πολύ πρόσφατης απώλειας αγαπημένου του προσώπου.

Παρόλα αυτά, όπως υπογράμμισε, συμμετείχε και βοήθησε στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης «ως όφειλε».

Ο ίδιος έκανε λόγο για ανώνυμη καταγγελία, η οποία, όπως ανέφερε, «για άλλη μια φορά μετέτρεψε τη χαρά σε αναστάτωση και απογοήτευση».

Με λόγια πικρίας, σημείωσε:
«Είναι πολύ σημαντικό να χαίρεσαι με τη χαρά των άλλων. Δυστυχώς αυτό για κάποιους είναι ανέφικτο».

Και συνέχισε, θέτοντας το ερώτημα που συζητείται ήδη στο χωριό: πώς μπορεί να γίνεται λόγος για ενόχληση θορύβου, όταν πρόκειται για μια εκδήλωση που πραγματοποιείται μία φορά τον χρόνο, για λίγες ώρες, στην πλατεία ενός χωριού.

Η υπόθεση δεν είναι μόνο διοικητική ή αστυνομική. Έχει και καθαρά ανθρώπινη διάσταση.

Ο πρόεδρος ανέφερε ότι περισσότερο από όλα λυπάται όχι μόνο για την «εξαιρετικά δύσκολη και ατιμωτική νύχτα» που πέρασε, αλλά και επειδή δεν μπόρεσε να βρίσκεται με την οικογένειά του σε μια πολύ σημαντική και συναισθηματικά φορτισμένη τελετή.

Παρά την πικρία του, ξεκαθάρισε πως ανέλαβε την ευθύνη και πως το ίδιο θα έκανε ξανά.

«Έκανα αυτό που έπρεπε. Ανέλαβα την ευθύνη και αυτό θα ξαναέκανα και πάλι», ανέφερε χαρακτηριστικά, ευχαριστώντας τον κόσμο για τα μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης.

Η ουσία: Τα χωριά δεν αντέχουν άλλη σιωπή

Οι νόμοι υπάρχουν και πρέπει να τηρούνται. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Όμως υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, την οποία πολλές φορές η γραφειοκρατία και η ψυχρή καταγγελία δεν βλέπουν. Τα χωριά της Λέσβου δεν έχουν κάθε βράδυ γιορτές. Δεν έχουν κάθε βράδυ πλατείες γεμάτες. Δεν έχουν κάθε βράδυ ανθρώπους να τραγουδούν, να χορεύουν, να ξαναβρίσκονται κάτω από τα φώτα του καλοκαιριού.

Μια ετήσια εκδήλωση στην πλατεία ενός χωριού δεν είναι ούτε νυχτερινό κέντρο, ούτε μόνιμη όχληση, ούτε αυθαιρεσία απέναντι στην κοινωνία. Είναι κοινωνική ανάσα. Είναι το νήμα που κρατά ακόμη ζωντανές τις κοινότητες. Και εδώ χρειάζεται καθαρή κουβέντα: άλλο η τήρηση των κανόνων και άλλο η μετατροπή κάθε χωριανής γιορτής σε πεδίο καταγγελιών, προσαγωγών και ταλαιπωρίας. Όταν μια πλατεία γεμίζει μία φορά τον χρόνο για να υποδεχθεί το καλοκαίρι, η πρώτη σκέψη δεν μπορεί να είναι πώς θα σωπάσει. Η πρώτη σκέψη πρέπει να είναι πώς θα οργανωθεί καλύτερα, νόμιμα, με συνεννόηση και σεβασμό.

Ο Αντώνης Αντωνέλλος, όπως προκύπτει από τη δημόσια τοποθέτησή του, δεν κρύφτηκε. Δεν πέταξε την ευθύνη αλλού. Στάθηκε μπροστά, όπως οφείλει να κάνει ένας πρόεδρος κοινότητας. Και αυτό, ειδικά στις μικρές κοινωνίες, έχει αξία.

Γιατί στα χωριά, πρόεδρος δεν είναι μόνο αυτός που υπογράφει έγγραφα. Είναι αυτός που σηκώνει καρέκλες, φροντίζει την πλατεία, στέκεται στην εκδήλωση, ακούει τη γκρίνια, δέχεται τα παράπονα και στο τέλος, όταν κάτι στραβώσει, βρίσκεται μπροστά.

Η υπόθεση των Παμφίλων αφήνει μια πικρή γεύση. Όχι γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν κανόνες. Αλλά γιατί μια βραδιά που στήθηκε για να φέρει τους ανθρώπους κοντά, τελείωσε με απογοήτευση.

 Είναι το δεύτερο περιστατικό μετά τις Κάμερες στη Μυτιλήνη. 

Άραγε θα έχουμε συλλήψεις σε κάθε χωριό που τολμάει να κάνει ένα γλέντι;