Έφυγε ο “Μάλλης” της Μυτιλήνης: Η βασανισμένη ψυχή πίσω από τη στεντόρια φωνή

 Η Γιώτα Βουλδή  με ανάρτησή της αφηγείται την ιστορία του Χρυσομάλλη — ή της Μάλλης — μιας ψυχής που βίωσε τη ζωή στα όρια του φύλου, της κοινωνικής αποδοχής και της προσωπικής πάλης. Γεννημένη γυναίκα αλλά ντυμένη και κινούμενη ως άνδρας, η Μάλλη έζησε στο περιθώριο της επαρχίας, γνωστή για τη δυνατή φωνή της και το ταλέντο στο αρμόνιο. Παρά τα τραύματα, τη μοναξιά και την κοινωνική απόρριψη, έδινε ζωή στα μαγαζιά με το τραγούδι της, πληρωμένη συχνά μόνο με ένα πιάτο φαγητό και λίγο κρασί. Μια ύπαρξη που έζησε παγιδευμένη ανάμεσα σε κοινωνικές ταυτότητες και προσωπικούς δαίμονες — και που σήμερα έφυγε από τη ζωή. Μια υπενθύμιση για όλους μας πως πίσω από κάθε "τρελό" του περιθωρίου, κρύβεται μια ανθρώπινη, πονεμένη ιστορία.

γραφει η Γιώτα Βουλδή

Χρυσομάλλης Κοντός ή Χρυσομάλλη Κοντού ; Έχει σημασία ; Ένας άνθρωπος σήμερα έφυγε για το μακρινό ταξίδι ...

μία ψυχή βασανισμένη , μία ψυχή χωρισμένη και βαθιά τραυματισμένη ανάμεσα στην γυναίκα και τον άνδρα.

Για αυτούς που τον γνώριζαν προσωπικά ήταν ο Μάλλης όπως τον αποκαλούσαν , όπου τραγουδούσε με στεντόρια φωνή και έπαιζε πολύ καλό αρμόνιο. Ένας άνθρωπος που ανήκε στο περιθώριο , που όμως οι φίλοι του οι μουσικοί αναγνώριζαν το ταλέντο του και τον φώναζαν να παίξει και να τραγουδήσει μαζί τους , ως αντάλλαγμα οι επιχειρηματίες τον κερνούσαν κρασί και φαγητό, εάν του προσέφεραν και κάποιο μεροκάματο δεν μπορώ να ξέρω με σιγουριά.

Η Μάλλη ή Χρυσομάλλη όπως αναφέρεται στην αστυνομική της ταυτότητα γεννήθηκε κορίτσι, ένα κορίτσι όμως λίγο διαφορετικό από όλα τα άλλα .

Όταν την συνάντησα για πρώτη φορά , τραγουδούσε με την μοναδική φωνή της μέσα σε ένα μικρό μαγαζί στην Μυτιλήνη. Μου έκανε εντύπωση η φωνή της , στην αρχή νόμιζα πως τραγουδάει ένας άνδρας , παρατηρώντας την όμως καλύτερα διαπίστωσα πως είναι μία λαϊκή γυναίκα που απλά προτιμούσε να φοράει ανδρικά ρούχα και να έχει κοντά μαλλιά.

Μαθαίνοντας από τον περίγυρο περισσότερα γι' αυτόν τον άνθρωπο χωρίς φύλο , ένας κοντινός του φίλος μου είπε ότι δεν είχε συνάψει ποτέ ερωτική σχέση με γυναίκα , κανείς δεν γνώριζε τι έχει συμβεί με τους άνδρες.

Φανταστείτε τώρα . Η Μάλλη μεγάλωσε το μεγαλύτερο διάστημα στην ζωή της στην επαρχία, δεν γνωρίζουμε πως αυτό το κορίτσι άρχισε να συμπεριφέρεται σαν ένας άνδρας. Θα μου πείτε τι πιο απλό ; Ήταν μία ομοφυλόφιλη γυναίκα. Ομοφυλόφιλη γυναίκα όμως που δεν είχε ερωτικές σχέσεις με γυναίκες γίνεται ;

Παραπάνω είπαμε η επαρχία είναι σκληρή για άτομα σαν την Μάλλη ή τον Μάλλη εάν θέλετε.

Έμαθα πως κάποτε πήγε στις γυναικείες φυλακές , λένε πως ερωτεύτηκε έναν επιχειρηματία στο νησί και αυτός δεν ενδιαφερόταν, για εκδίκηση του ... έκαψε το μαγαζί ! Ακραίο θα πει κανείς !

Η Μάλλη ή ο Μάλλης κάποια στιγμή στην ζωή του όταν ακόμα ήταν δεκαοκτώ χρονών πέρασε στο πανεπιστήμιο στην Αθήνα , όπως όμως μου είχε εκμυστηρευτεί οι δικοί του ζήτησαν να επιστρέψει στο νησί για να διαχειριστεί την περιουσία που είχε. Μία περιουσία που δεν μπορούσε να συντηρήσει, δεν ήταν σε θέση να βάλει σε μία τάξη τα οικονομικά του και αυτό γιατί η ψυχή της ήταν βασανισμένη... χωρίς να έχω δικαίωμα να κρίνω έναν άνθρωπο βασανισμένο και φυσικά , δεν έχω τέτοιο σκοπό.

Άνθρωποι σαν τον Μάλλη ή την Μάλλη υπάρχουν πολλοί εκεί έξω , μπορεί η ταυτότητα του φύλου τους να είναι αναγνωρίσιμη , να λες είναι γυναίκα ή άνδρας αλλά ουσιαστικά να πρόκειται για ψυχές βασανισμένες , που δεν κοιτάζουν πως να κερδίσουν χρήματα , που οι άνθρωποι ανταλλάσουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν με λίγο φαγητό και ποτό διότι λένε : τρελοί είναι , δεν χρειάζονται κάτι άλλο ! Ένας τρελός έχει ανάγκη μόνο από φαγητό, νερό , κρασί. Μαμ , κακά και νάνι , έτσι δεν είναι ; Και όχι δεν μου αρέσει να αποκαλώ τρελό κανέναν άνθρωπο με ψυχική ασθένεια αλλά η κοινωνία , η πολιτεία γενικά έτσι τους αντιμετωπίζει. Άνθρωποι τελευταίας κατηγορίας που δεν αξίζει να υπάρχουν.

Σήμερα ο άνθρωπος αυτός πέθανε. Ησυχάστε.

--

Μαθαίνω , πως γίνονται κάποιες κινήσεις για να μπορέσει η Μάλλη να έχει μία αξιοπρεπή τελευταία κατοικία. Εάν δεν βρεθεί λύση από τον Δήμο Μυτιλήνης και συγκεκριμένα από την αντιδήμαρχο πολιτισμού , οι επιχειρηματίες από τα μαγαζιά που την γνώριζαν διατίθενται να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα χρήματα για την κηδεία της .