Το λαδοτύρι που έγινε “ύποπτο” στο αεροδρόμιο της Μυτιλήνης: Το απρόσμενο δώρο ενός Άγγλου τουρίστα και το μεγάλο παράλογο της Λέσβου

Μια φαινομενικά μικρή σκηνή στο αεροδρόμιο της Μυτιλήνης άνοιξε ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα για τη Λέσβο, τα προϊόντα της και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται τα μέτρα λόγω αφθώδους πυρετού. Η ανάρτηση της Όλγας Καούκη για έναν Άγγλο τουρίστα, που είδε δύο λαδοτύρια να κατάσχονται λίγο πριν ταξιδέψει και τα έδωσε σε μια άγνωστη γυναίκα για να μην πεταχτούν, δεν είναι απλώς μια ανθρώπινη ιστορία. Είναι μια εικόνα απόλυτης σύγχυσης: ένα προϊόν που πωλείται κανονικά στο νησί, που έχει παραχθεί και ωριμάσει πολύ πριν την κρίση, αντιμετωπίζεται ξαφνικά ως απαγορευμένο όταν επιχειρεί να περάσει την πύλη εξόδου της Λέσβου. Και κάπου εκεί αρχίζει το πραγματικό θέμα: ποιος εξηγεί, ποιος αποφασίζει, ποιος ελέγχει και τελικά ποιος πληρώνει το κόστος αυτής της θολής γραμμής ανάμεσα στην προστασία και τον παραλογισμό;

Αναλυτικά η δημόσιας ανάρτησή της:

ΑΝΕΛΠΙΣΤΟ "ΔΩΡΟ"

ΑΠ’ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΓΓΛΟ ΤΟΥΡΙΣΤΑ.

Αεροδρόμιο Μυτιλήνης, χτες.

Η Αναστασία έχει πάει να ξεπροβοδήσει το αδέρφι της που επιστρέφει πρώτο στα ξένα.

Αγκαλιές, φιλιά, και μόλις γυρνάει να φύγει, ακούει σαματά.

Ενας μεσήλικας Άγγλος τουρίστας (πιθανά από τους «πουλάκηδες» που έρχονται μαζικά αυτή την εποχή με τα τσάρτερ στο νησί για την αγαπημένη τους ορνιθοπαρατήρηση στον υγροβιότοπο της Καλλονής), πλησιάζει τρελαμένος, κραδαίνοντας δυο λαδοτύρια που μόλις άρπαξε απ τους ελεγκτές, που πήγαν να του τα πετάξουν.

Πιθανά δεν καταλαβαίνει τίποτα, απλά θέλει κάπου να τα δώσει, για να μην πεταχτούν.

Τα αφήνει στα χέρια της Αναστασίας που συναντάει μπροστά του και που φαίνεται πως δεν ταξιδεύει, λέγοντάς της μόνο «πάρε, να τα φας εσύ, να μην πεταχτούν τουλάχιστον, είναι πολύ καλά, τα πλήρωσα πανάκριβα»….

Και όντως, τι ακριβώς να καταλάβει ο άνθρωπος;

- Το ότι τόσες μέρες έτρωγε αυτό το υπέροχο τυρί, και δεν ήταν απαγορευτικό;

- Το ότι πουλιόταν ελεύθερα παντού μέσα στο νησί;

- Το ότι, τι πιο φυσικό, πήγε στο μαγαζί, το πήρε από το ράφι να το αγοράσει, για να το πάει δώρο στους δικούς του;

- Το ότι, για μας εδώ τους μαμελούκους δεν τρέχει τίποτα, αλλά οι έξω από δώ δεν επιτρέπεται να το φάνε;

Γιατί;

Μήπως εμείς καταλαβαίνουμε;

- Προϊόν ωριμασμένο, παρασκευασμένο ΠΡΙΝ 1 ΧΡΟΝΟ ΑΚΡΙΒΩΣ (21/4/2025!!!), με όλη την απαιτούμενη διαδικασία, που μήνες έχει μετακινηθεί στα ράφια, με ποια λογική θεωρείται «επικίνδυνο» και «απαγορευμένο»;

- Πού ακριβώς κολλάει η πρόσφατη ανακοίνωση/«υποχώρηση» του υπουργείου Κοροϊδίας, ότι «πλέον επιτρέπεται η έξοδος των ώριμων τυροκομικών προϊόντων από τη Λέσβο»;

- Μήπως και το πασίγνωστο Τυροκομείο «Μυστακέλλη» , που πουλάει τόνους ποιοτικών τυριών γνωστά σε όλο τον κόσμο, είναι από αυτά «τα μικρά που εξαιρούνται;» (δεν κάνω διαφήμιση, έτυχε ναναι Μυστακέλλης, θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε ετικέτα, -ή και χωρίς- εξίσου καλό).

- Και δηλαδή, ποια ακριβώς είναι αυτά τα «μεγάλα τυροκομεία» στα οποία επιτράπηκε η έξοδος προϊόντων, επιβάλλοντας έτσι σκανδαλώδη αθέμιτο ανταγωνισμό έναντι των υποτιθέμενων «μικρών»-;