Μια αλλιώτικη βασιλόπιτα: απολογισμός μνήμης, πολιτισμού και συλλογικότητας στη Λέσβο

Μια αλλιώτικη Βασιλόπιτα

γράφει ο Στρατής Βλαστάρης 

Οι Φίλοι Ιστορικής Μνήμης και Πολιτιστικής Δημιουργίας αντάμωσαν με φίλες και φίλους που συνεργάστηκαν στενά την χρονιά που πέρασε, για την συνδιοργάνωση εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων.

Μετά από έναν σύντομο απολογισμό των εκδηλώσεων, αναρτήσεων, δράσεων και παρεμβάσεων της χρονιάς του 2025, έκοψαν τη βασιλόπιτα για το καλό της νέας χρονιάς 2026. Η συνάντηση περιλάμβανε σύντομες αφηγήσεις κειμένων από την λεσβιακή ιστορία και λαογραφία, συνεχίστηκε δε με κεράσματα και ευχές για μια πιο πλούσια χρονιά ανάδειξης της Ιστορικής Μνήμης και προβολής της Πολιτιστικής Δημιουργίας στον τόπο μας, με καλή συνεργασία και συλλογικότητα.

Στις σύντομες ομιλίες τονίστηκε ότι η εκδήλωση δεν είναι εθιμοτυπική, αλλά μια ευκαιρία απολογισμού και νέου ξεκινήματος. Η ιστορική μνήμη και ανάδειξη κοινωνικοπολιτικών γεγονότων, όπως επισημάνθηκε, δεν μπορεί να μένει εκτός των πολιτιστικών δράσεων, ενώ η συλλογικότητα και η αυθεντικότητα είναι στοιχεία που κρατούν αυτή την προσπάθεια ζωντανή. Άλλωστε έγραφε ο Ασημάκης Πανσέληνος «…ζούμε μέσα από τις παρέες μας…». Έγινε αναφορά στους αγωνιζόμενους ανθρώπους, στην ειρήνη που δοκιμάζεται, αλλά και στη δύναμη των ανθρώπων που δρουν από το δικό τους μετερίζι.

Ξεχωριστή θέση στον απολογισμό είχαν οι σημαντικές εκδηλώσεις της χρονιάς που πέρασε. Ανάμεσά τους, η εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε με τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων και την Κοινσέπ «Παρέα Lesvos» για τον Αργύρη Αδαλή, τον σπουδαίο αρχιτέκτονα του 19ου αιώνα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη Μυτιλήνη.

Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στην εκδήλωση για τους 3 πατριάρχες του σαντουριού, σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων και το Μουσικό Σχολείο, που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Κάτω Κάστρου και άφησε έντονο αποτύπωμα στους συμμετέχοντες και στους νέους συνεχιστές των μεγάλων μουσικών.

Συγκινητική ήταν και η αναφορά στην εκδήλωση στο νεκροταφείο του Αγίου Παντελεήμονα ως μια πράξη δικαίωσης της μνήμης του Παναγιώτη Νταηπαναγιώτη, του ήρωα της Νορμανδίας που το μετεμφυλιακό καθεστώς του απαγόρευσε να επιστρέψει στην πατρίδα του. «Επέστρεψε» νεκρός πια το 1975, για να ταφεί στην πατρίδα του!

Ευχαριστούμε τους φίλους που μας φιλοξένησαν στην ωραία αίθουσα του Ξενοδοχείου ΛΕΣΒΙΟΝ και όσους ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή των ΦΙΜΠΟΔ. Ευχαριστούμε τις φίλες Μυρσίνη, Στέλλα, Στρατούλα για τις βασιλόπιτες, την Στέλλα για την πίτα και όλους για τα κεράσματα και τα δώρα. Ευχαριστούμε τον Γιώργο για το πολύ όμορφο βίντεο, την Έρση για τις φωτογραφίες, καθώς και τους αφηγητές για τα χαρακτηριστικά κείμενα. Ευχαριστούμε τον Κώστα για τα ηχογραφημένα (το 2004) κάλαντα Μυτιλήνης, από την Χορωδία ΨΑΠΦΑ (με δημιουργό τον Νίκο Τσιριγώτη).

Ας είμαστε, λοιπόν, όλοι και όλες αγωνιστικοί και δημιουργικοί, γεροί κι αγαπημένοι !!!