Μυτιλήνη: “Σιωπηλό Πάσχα” χωρίς πυροτεχνήματα 170 ντεσιμπέλ και φαναράκια – Πίεση στον Δήμο για τέλος στον επικίνδυνο θόρυβο

Η συζήτηση για τη χρήση πυροτεχνημάτων τη Μεγάλη Εβδομάδα ανοίγει και στη Μυτιλήνη, με φόντο τις αυξανόμενες πιέσεις προς τον Δήμο να προχωρήσει σε περιορισμό ή και πλήρη απαγόρευση μιας πρακτικής που, όπως επισημαίνεται, δεν αποτελεί έθιμο αλλά επικίνδυνη συνήθεια με σοβαρές επιπτώσεις.

Το Υπουργείο Εσωτερικών ευθυγραμμίζεται πλέον με το αίτημα φιλοζωικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων (Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ) σε όλη τη χώρα, ζητώντας τη μη χρήση θορυβωδών πυροτεχνημάτων και ιπτάμενων φαναριών, καθώς τα δεδομένα δείχνουν ότι οι συνέπειες είναι πολλαπλές και συχνά υποτιμημένες.

Τα συμβατικά πυροτεχνήματα παράγουν εκρήξεις που φτάνουν έως και τα 150–170 ντεσιμπέλ, επίπεδα που ξεπερνούν κατά πολύ το όριο πόνου για τον άνθρωπο. Δεν πρόκειται απλώς για «ενόχληση», αλλά για πραγματικό ακουστικό τραύμα, με άμεσους κινδύνους για την υγεία.

Για τους κατοίκους της Μυτιλήνης, ιδιαίτερα για ευάλωτες ομάδες, οι επιπτώσεις είναι συγκεκριμένες: κρίσεις πανικού, έντονο στρες, διαταραχές ύπνου, αλλά και αυξημένος κίνδυνος ατυχημάτων και εγκαυμάτων. Σε περιπτώσεις ατόμων με νευρολογικές ευαισθησίες ή μετατραυματικό στρες, ο θόρυβος λειτουργεί ως μηχανισμός ενεργοποίησης φόβου.

Ακόμη πιο δραματική είναι η εικόνα για τα ζώα. Σκύλοι και γάτες, με πολύ πιο ευαίσθητη ακοή, βιώνουν τις εκρήξεις ως απειλή ζωής. Καταγράφονται περιστατικά πανικού, φυγής, τραυματισμών αλλά και θανάτων από καρδιακή ανακοπή. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ζώα χάνονται για πάντα μέσα σε λίγα λεπτά τρόμου.

Παράλληλα, σοβαρό πλήγμα δέχεται και η άγρια πανίδα της Λέσβου, με πουλιά να εγκαταλείπουν φωλιές μέσα στη νύχτα ή να συγκρούονται λόγω αποπροσανατολισμού. Σε ένα νησί με ιδιαίτερη οικολογική σημασία, τέτοιες πρακτικές διαταράσσουν κρίσιμες ισορροπίες.

Στο πλαίσιο αυτό, τίθεται πλέον ευθέως το ερώτημα προς τον Δήμο Μυτιλήνης: θα ακολουθήσει το παράδειγμα μεγάλων δήμων όπως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, που έχουν ήδη περιορίσει ή καταργήσει τα θορυβώδη πυροτεχνήματα;

Οι προτάσεις που κατατίθενται είναι συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες:

• απαγόρευση θορυβωδών πυροτεχνημάτων,
• κατάργηση ιπτάμενων φαναριών,
• υιοθέτηση αθόρυβων ή οπτικών σόου,
• ενίσχυση ελέγχων,
• οργανωμένη ενημέρωση των πολιτών.

Το δίλημμα είναι πλέον καθαρό: παράδοση ή υπευθυνότητα. Και όπως επισημαίνουν οι φορείς, ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν μετριέται από τον θόρυβο των εορτασμών της, αλλά από το επίπεδο προστασίας που παρέχει στους πιο ευάλωτους. Η μπάλα, πλέον, βρίσκεται στο γήπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης.