Πολιχνιάτες ξανάσμιξαν στο «Πολιχνιάτικο Γειτωνιό»

Με μεγάλη συμμετοχή κατοίκων και επισκεπτών πραγματοποιήθηκε το Πολιχνιάτικο Γειτωνιό, που διοργάνωσε ο Μουσικοχορευτικός Σύλλογος Πολιχνίτου «Ο Μπάλος», στο Δημοτικό Σχολείο Πολιχνίτου.

Μια βραδιά που δημιουργήθηκε με μια απλή σκέψη: να ξανασμίξουν οι Πολιχνιάτες. Να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, να συζητήσουν, να θυμηθούν ιστορίες και πρόσωπα του τόπου, να συναντήσουν παλιούς και νέους φίλους και, φυσικά, να χορέψουν όλοι μαζί.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα ιδιαίτερο οπτικοακουστικό αφιέρωμα στον Πολιχνίτο και τους ανθρώπους του. Πρόσωπα, μνήμες, επαγγέλματα, ήθη και έθιμα που αποτελούν κομμάτια της συλλογικής μνήμης του τόπου ζωντάνεψαν μέσα από την εικόνα και τον λόγο.

Στη συνέχεια, η βραδιά εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο παραδοσιακό γλέντι, με μουσική, χορό και τον κόσμο να γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της διοργάνωσης.

Και ίσως αυτό να ήταν και το σημαντικότερο μήνυμα του πρώτου «Γειτωνιού». Μετά από δεκάδες πολιτιστικές εκδηλώσεις και δράσεις, αυτό που τελικά μένει δεν είναι οι σκηνές, τα φώτα ή οι αφίσες. Είναι οι άνθρωποι. Εκείνοι που βρίσκονται μπροστά, αλλά και εκείνοι που εργάζονται αθόρυβα πίσω από κάθε προσπάθεια. Εκείνοι που συμμετέχουν, προσφέρουν, θυμούνται και μεταφέρουν τις ιστορίες ενός τόπου από γενιά σε γενιά.

Σε αυτούς τους ανθρώπους ήταν αφιερωμένο και το σχετικό βίντεο που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της βραδιάς.

Ο Μουσικοχορευτικός Σύλλογος Πολιχνίτου «Ο Μπάλος» ευχαριστεί θερμά όλους όσοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και έγιναν μέρος του πρώτου Πολιχνιάτικου Γειτωνιού, είτε με την παρουσία τους είτε με την προσφορά και την εθελοντική τους βοήθεια.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται στον Δήμο Δυτικής Λέσβου και ειδικότερα στον κ. Αλάνη, την κα Ιωακείμ και τον κ. Περιβολάρη για τη βοήθεια και τη στήριξή τους, καθώς και στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου για τη συμβολή της.

Η μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου γεννά την ελπίδα το Πολιχνιάτικο Γειτωνιό να αποτελέσει την αρχή μιας συνάντησης που θα επαναλαμβάνεται και θα φέρνει κάθε χρόνο κοντά τους ανθρώπους του Πολιχνίτου.

Γιατί ένας τόπος δεν είναι μόνο τα σπίτια, οι δρόμοι και οι πλατείες του. Είναι οι άνθρωποί του, οι μνήμες τους και όλα εκείνα που επιλέγουν να κρατούν ζωντανά.

Και για ένα βράδυ, οι Πολιχνιάτες ξανάγιναν μια μεγάλη γειτονιά.