«Τιμή να έχουμε έναν πρόγονό μας στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής»
«Τιμή να έχουμε έναν πρόγονό μας στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής»
Η Μαρία Βουλβούλη μίλησε στο newsit.gr για τον δικό της κρίκο με την ιστορία: έναν από τους εκτελεσθέντες, τον Ηλία Κακαλιό, θείο του πατέρα της και αδελφό της γιαγιάς της. Όπως σημείωσε, δεν αναγνώρισε τον συγγενή της ανάμεσα στους άνδρες που απεικονίζονται στα νέα ντοκουμέντα – κάτι που η ίδια θεωρεί «φυσιολογικό», λόγω των αλλαγών στην εμφάνιση των κρατουμένων από τις συνθήκες κράτησης. Ωστόσο, η πρώτη αντίδραση στο σπίτι ήταν, όπως περιέγραψε, μια «ανατριχίλα» στη σκέψη ότι ίσως, για πρώτη φορά, έβλεπαν τον άνθρωπό τους στις «τελευταίες του στιγμές», λίγο πριν από την εκτέλεση.
Ο Ηλίας Κακαλιός, ράφτης και μέλος του ΚΚΕ, είχε γνωρίσει διώξεις και εξορίες στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά – στη Σίκινο και στην Ανάφη – πριν περάσει από τις φυλακές Αβέρωφ και καταλήξει στο Χαϊδάρι, όπου παραδόθηκε στους ναζί κατακτητές. Εκτελέστηκε σε ηλικία 31 ετών, την Πρωτομαγιά του 1944, μαζί με τους υπόλοιπους 200, ανάμεσά τους –όπως υπενθυμίζει η οικογένεια– άλλοι πέντε συντοπίτες του από τη Λέσβο. Η κ. Βουλβούλη περιέγραψε τη διπλή, αντιφατική φόρτιση που φέρνει ένα τέτοιο τεκμήριο: τη συγκίνηση μπροστά στην ωμή εγγύτητα του θανάτου, αλλά και την υπερηφάνεια για το «αγέρωχο» ύφος των μελλοθάνατων που, όπως είπε, βάδιζαν «με ψηλά το κεφάλι».
«Ήταν τόσο σίγουροι γι’ αυτό που είχαν κάνει, τόσο σίγουροι για τα πιστεύω τους, που ήταν διατεθειμένοι να δώσουν μέχρι και τη ζωή τους. Δεν λύγισαν, δεν λιγοψύχησαν ούτε απέναντι στους ναζί κατακτητές – μέχρι και την τελευταία στιγμή. Μόνο περήφανος μπορείς να νιώθεις. Είναι τιμή να έχουμε έναν πρόγονό μας στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής», αναφέρει.
Η Μαρία Βουλβούλη ανακάλεσε ακόμη οικογενειακές μνήμες για τον ψυχολογικό πόλεμο στο στρατόπεδο, όταν η αλληλογραφία δεν παραδιδόταν ώστε οι κρατούμενοι να πιστέψουν πως οι δικοί τους τούς είχαν «ξεγράψει». Και κατέληξε με την επιθυμία της οικογένειας τα ιστορικά αυτά τεκμήρια να αποδοθούν «εκεί που ανήκουν», πρωτίστως στο ΚΚΕ, και να εκτεθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Καισαριανής και στο Χαϊδάρι, με στόχο να είναι προσβάσιμα στο κοινό και ιδίως στη νέα γενιά μέσα από εκπαιδευτικές επισκέψεις, ώστε η μνήμη της Πρωτομαγιάς του ’44 να μείνει ζωντανή.
