Μυτιλήνη: Το «σήμα της νίκης» άντεξε μια εβδομάδα – Κόπηκε οριστικά το ιστορικό πεύκο στο Κιόσκι

Τέσσερις ημέρες κράτησε το παράξενο «σήμα της νίκης» που σχημάτιζε ο γυμνός κορμός του υπεραιωνόβιου πεύκου μπροστά από τη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, στο Κιόσκι της Μυτιλήνης.

Το πρωί του Σαββάτου 25 Ιουλίου, συνεργείο επέστρεψε στο σημείο και προχώρησε στην ολοκληρωτική κοπή του κορμού, βάζοντας την τελευταία τελεία στην ιστορία ενός δέντρου που συνόδευσε επί δεκαετίες την καθημερινότητα της πόλης. Πριν λίγο (μεσημέρι Σαββάτου) ολοκληρώθηκαν οι εργασίες. 

Η πρώτη φάση των εργασιών είχε πραγματοποιηθεί την προηγούμενη Κυριακή. Τότε αφαιρέθηκαν τα επικίνδυνα κλαδιά, όμως στη μέση του παρτεριού παρέμεινε ένας ψηλός, γυμνός κορμός με διχάλα, δημιουργώντας την εικόνα μιας μισοτελειωμένης παρέμβασης.

Η χαρακτηριστική μορφή του κορμού, που έμοιαζε ειρωνικά να σχηματίζει με τα κλαδιά του το γράμμα «V», σχολιάστηκε από κατοίκους και αναγνώστες. Σήμερα, όμως, το αυτοσχέδιο «σήμα της νίκης» εξαφανίστηκε μαζί με ό,τι είχε απομείνει από το ιστορικό πεύκο.

Από το πράσινο τοπόσημο στο άδειο παρτέρι

Το δέντρο είχε κριθεί επικίνδυνο λόγω ασθένειας, καθώς υπήρχε σοβαρός κίνδυνος πτώσης κλαδιών. Στο παρελθόν, μάλιστα, μεγάλο τμήμα του είχε καταλήξει σε μικρή απόσταση από διερχόμενο πεζό, ενώ ο χώρος γύρω του παρέμενε αποκλεισμένος επί μεγάλο χρονικό διάστημα.

Για την κοπή του είχαν προηγηθεί μήνες μελετών, εγκρίσεων και διοικητικών διαδικασιών. Η ασφάλεια των πολιτών δεν μπορεί να τίθεται σε διαπραγμάτευση. Αυτό, ωστόσο, δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Μυτιλήνη έχασε ακόμη ένα ζωντανό σημείο αναφοράς.

Εκεί όπου μέχρι πριν από λίγες ημέρες υψωνόταν ένα από τα παλαιότερα δέντρα της περιοχής, σήμερα απέμεινε ένα σχεδόν άδειο παρτέρι και τα ίχνη των εργασιών καθαρισμού.

Η κοπή ολοκληρώθηκε. Το ζήτημα, όμως, δεν τελειώνει εδώ.

Η αρμόδια υπηρεσία καλείται πλέον να ενημερώσει εάν προβλέπεται η φύτευση νέου δέντρου, η ανάπλαση του παρτεριού ή κάποια άλλη παρέμβαση που θα αποκαταστήσει αισθητικά και περιβαλλοντικά το σημείο.

Γιατί ένα επικίνδυνο δέντρο μπορεί και πρέπει να απομακρύνεται. Ένα κενό, όμως, δεν χρειάζεται να γίνεται μόνιμο. Η κοπή έκλεισε· τώρα ανοίγει η υποχρέωση της αποκατάστασης.