Σοκαριστική εικόνα από το κεντρικό αντλιοστάσιο της ΔΕΥΑΛ στην Πλατεία Σαπφούς

Μια εικόνα που δύσκολα περνά απαρατήρητη δημοσίευσε ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ, Παναγιώτης Βάλεσης, αναδεικνύοντας με τον πιο ωμό τρόπο την κατάσταση στην οποία μπορεί να φτάσει κρίσιμος εξοπλισμός δημοτικών υποδομών όταν η φθορά, η διάβρωση και οι απαιτητικές συνθήκες λειτουργίας αφήνουν το αποτύπωμά τους.

Η φωτογραφία δείχνει θυροπόρτα από το κεντρικό αντλιοστάσιο της ΔΕΥΑΛ στην Πλατεία Σαπφούς, στη Μυτιλήνη. Σύμφωνα με την ανάρτηση του προέδρου της επιχείρησης, η συγκεκριμένη θυροπόρτα είχε τοποθετηθεί πριν από πέντε χρόνια και χρησιμοποιείται όταν χρειάζεται να απομονωθεί το αντλιοστάσιο, προκειμένου να γίνουν εργασίες συντήρησης ή αποκατάστασης βλάβης.

Το εντυπωσιακό — και ταυτόχρονα ανησυχητικό — στοιχείο είναι η εικόνα της εκτεταμένης φθοράς. Η μεταλλική κατασκευή εμφανίζεται κυριολεκτικά «φαγωμένη», με έντονα σημάδια διάβρωσης και υλικό που μοιάζει να έχει αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό από τη χρήση και τις συνθήκες του περιβάλλοντος στο οποίο λειτουργούσε.

Ο Παναγιώτης Βάλεσης σχολίασε χαρακτηριστικά: «Η διάβρωση και όχι μόνο... εμφανής», αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι η συγκεκριμένη εικόνα δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά ένα καμπανάκι για την κατάσταση και τις ανάγκες συντήρησης κρίσιμων υποδομών.

Η θυροπόρτα σε ένα αντλιοστάσιο δεν είναι διακοσμητικό εξάρτημα. Είναι μέρος του μηχανισμού που επιτρέπει την απομόνωση τμημάτων του συστήματος, ώστε τα συνεργεία να μπορούν να επέμβουν με ασφάλεια όταν απαιτείται συντήρηση ή όταν προκύπτει βλάβη. Με απλά λόγια, πρόκειται για εξοπλισμό που πρέπει να δουλεύει όταν όλα πάνε στραβά. Και ακριβώς τότε δεν συγχωρείται να είναι «κουρασμένος».

Η εικόνα αυτή ανοίγει ξανά τη συζήτηση για την κατάσταση των δικτύων, των αντλιοστασίων και γενικότερα των υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης στη Μυτιλήνη. Υποδομές που συχνά λειτουργούν αθόρυβα, κάτω από την πόλη, πίσω από φρεάτια, σωληνώσεις και μηχανολογικές εγκαταστάσεις, μέχρι τη στιγμή που μια βλάβη ή μια φωτογραφία σαν αυτή φέρνει στην επιφάνεια το πραγματικό κόστος της φθοράς.

Το κεντρικό αντλιοστάσιο στην Πλατεία Σαπφούς αποτελεί κρίσιμο σημείο για τη λειτουργία του δικτύου. Η εικόνα της διαβρωμένης θυροπόρτας δείχνει ότι ακόμη και εξοπλισμός σχετικά πρόσφατης τοποθέτησης μπορεί να υποστεί σοβαρή φθορά μέσα σε λίγα χρόνια, όταν βρίσκεται σε περιβάλλον με υγρασία, λύματα, θαλάσσια επίδραση και συνεχή λειτουργική καταπόνηση.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνικό. Είναι και πολιτικό, διοικητικό, οικονομικό. Οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης καλούνται να κρατήσουν όρθια δίκτυα μεγάλης σημασίας με αυξημένες απαιτήσεις, υψηλό ενεργειακό κόστος, ανάγκες συντήρησης και συχνά περιορισμένους πόρους. Όμως οι υποδομές δεν περιμένουν. Η σκουριά δεν κάνει διακοπές. Η διάβρωση δεν γνωρίζει από αναβολές.

Η φωτογραφία, όσο σκληρή κι αν είναι, έχει και μια χρήσιμη πλευρά: δείχνει χειροπιαστά αυτό που συνήθως μένει αόρατο. Ότι πίσω από τη βρύση που ανοίγει, πίσω από την αποχέτευση που λειτουργεί, πίσω από την καθημερινότητα μιας πόλης, υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός που χρειάζεται συνεχή έλεγχο, συντήρηση, αντικατάσταση και σοβαρό σχεδιασμό.

Και ίσως αυτό είναι το πιο ουσιαστικό μήνυμα της ανάρτησης. Οι υποδομές δεν κρίνονται μόνο όταν εγκαινιάζονται. Κρίνονται κυρίως όταν δοκιμάζονται.