Στην καύση των ζώων οδηγείται η διαχείριση των σφαγίων από τον αφθώδη πυρετό – Στη μονάδα Κασίδης ΑΕ (πρώην Σελάχας) η διαδικασία
Η καύση αποτελεί τη βασική μέθοδο υγειονομικής διαχείρισης νεκρών ζώων στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία για τα Ζωικά Υποπροϊόντα (ΖΥΠ).
Η καύση των ζώων που θανατώνονται στο πλαίσιο των μέτρων για τον αφθώδη πυρετό φαίνεται να αποτελεί τη λύση που προκρίνεται στη Λέσβο για τη διαχείριση των σφαγίων, σε μια περίοδο όπου το νησί βρίσκεται αντιμέτωπο με μια από τις πιο βαριές κρίσεις που έχει γνωρίσει ο πρωτογενής του τομέας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η διαδικασία αναμένεται να πραγματοποιείται στη μονάδα της εταιρείας Κασίδης ΑΕ στην περιοχή της Καλλονής στις εγκαταστάσεις των πρώην Σφαγείων Λέσβου Σελαχάς, καθώς η επιλογή της καύσης φαίνεται να κερδίζει έδαφος έναντι της ταφής.
Η κατεύθυνση αυτή, όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, συνδέεται και με το γεγονός ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο προβλέπει ως βασικές επιλογές για τη διαχείριση των νεκρών ζώων είτε το θάψιμο είτε την καύση. Ωστόσο, στη Λέσβο, όπου η κατάσταση έχει ήδη φορτιστεί έντονα σε κοινωνικό, επιχειρησιακό και περιβαλλοντικό επίπεδο, η λύση της ταφής φαίνεται να συναντά σοβαρές δυσκολίες και αντιδράσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, η λύση της καύσης εμφανίζεται ως η πιο άμεσα εφαρμόσιμη επιλογή, με στόχο να εξασφαλιστεί η γρήγορη και ασφαλής απομάκρυνση των σφαγίων, υπό αυστηρούς όρους βιοασφάλειας.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η μονάδα φέρεται να έχει δυνατότητα διαχείρισης από 400-800 ζώων ημερησίως, αριθμός που θεωρείται κρίσιμος για να μπορέσει να εξυπηρετηθεί ο όγκος των αναγκών που έχει δημιουργηθεί από την εξέλιξη της επιζωοτίας στο νησί.
Παράλληλα, στις ίδιες εγκαταστάσεις υπάρχει και παρακείμενος ψυκτικός θάλαμος, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσωρινή αποθήκευση μεγάλου αριθμού ζώων, μέχρι να προχωρήσει η διαδικασία της καύσης. Η πρόβλεψη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δημιουργεί έναν ενδιάμεσο μηχανισμό διαχείρισης και αποσυμπιέζει την πίεση που ασκείται στο σύστημα, ειδικά σε περιπτώσεις που ο αριθμός των ζώων υπερβαίνει τη δυνατότητα άμεσης καύσης.
Όσον αφορά τη μεταφορά, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι θα γίνεται με πλαστικά αεροστεγή μέσα, ενώ θα ακολουθούνται διαδικασίες ψεκασμού και απολύμανσης, ώστε να περιορίζεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος διασποράς του ιού κατά τη μετακίνηση των σφαγίων από τις πληγείσες εκτροφές προς τη μονάδα διαχείρισης.
Πρόκειται για μια επιλογή που δεν αφορά μόνο τη διαχείριση των νεκρών ζώων, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της υγειονομικής άμυνας του νησιού. Γιατί στην πράξη, σε τέτοιες συνθήκες, ο τρόπος απομάκρυνσης και καταστροφής των σφαγίων δεν είναι μια δευτερεύουσα τεχνική λεπτομέρεια. Είναι κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα ανάσχεσης της νόσου.
