Γεωργική Σχολή Ερεσού: Υπογράφηκε η σύμβαση – αλλά το έργο «κόλλησε» πριν καν ξεκινήσει - Τι αναφέρει η Λαϊκή Συσπέρωση
Δεκατρία χρόνια αδράνειας, υποσχέσεων και προσχηματικών δικαιολογιών χρειάστηκαν για να γίνει –έστω στα χαρτιά– το πρώτο βήμα για τη διάσωση της Γεωργικής Σχολής Ερεσού. Στις 29 Σεπτεμβρίου υπογράφηκε επιτέλους η προγραμματική σύμβαση μεταξύ του Δήμου Δυτικής Λέσβου, ως κυρίου του έργου, και της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, ως φορέα υλοποίησης.
Η σύμβαση αφορά τη χρηματοδότηση και υλοποίηση της πράξης «Μελέτη Επισκευής Γεωργικής Σχολής Ερεσού», με προϋπολογισμό 35.000 ευρώ, πλήρως καλυπτόμενο από την Περιφέρεια. Η συνολική διάρκεια της σύμβασης είναι 24 μήνες, με σαφές χρονοδιάγραμμα: το πρώτο στάδιο, που αφορά τη δημοπράτηση και τη συμβασιοποίηση της μελέτης, έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός τριών μηνών.
Ωστόσο, σύμφωνα με ανακοίνωση από την Λαϊκή Συσπείρωση Ερεσού, το τρίμηνο παρήλθε στις 29 Δεκεμβρίου χωρίς να έχει ανατεθεί η μελέτη σε πολιτικό μηχανικό. Ένα έργο που υποτίθεται πως «ξεκίνησε», βρέθηκε ξανά στο γνώριμο ελληνικό τέλμα: καθυστέρηση χωρίς εξήγηση.
Η στάση της Περιφερειακής Αρχής χαρακτηρίζεται αδικαιολόγητη και απαράδεκτη, καθώς δεν πρόκειται για απρόβλεπτο εμπόδιο, αλλά για αδράνεια σε ένα απολύτως ώριμο, συμβασιοποιημένο αντικείμενο. Και το ερώτημα που τίθεται πια δεν είναι πότε θα επισκευαστεί το ιστορικό κτίριο, αλλά αν θα αντέξει να περιμένει.
Με δεδομένη την αβεβαιότητα για τη συνέχεια, η Λαϊκή Συσπείρωση Ερεσού απευθύνει δημόσιο κάλεσμα:
- Προς τον Πρόεδρο και το Τοπικό Συμβούλιο Ερεσού, να παρέμβουν άμεσα ώστε να ξεκινήσουν επιτέλους οι διαδικασίες υλοποίησης του έργου.
- Προς την κοινή επιτροπή παρακολούθησης, να αναλάβει τις ευθύνες που απορρέουν από τον ρόλο της.
- Προς τον Δήμο Δυτικής Λέσβου, να καθορίσει με επίσημη απόφαση τη μελλοντική χρήση του κτιρίου, όπως ρητά προβλέπεται και αποτελεί συμβατική του υποχρέωση.
Η ειρωνεία είναι πικρή αλλά αναπόφευκτη: αν χρειάστηκαν 13 χρόνια για να πέσουν οι υπογραφές, πόσα θα χρειαστούν για να μπει το πρώτο συνεργείο επισκευής; Και κυρίως, θα υπάρχει τότε κτίριο για να επισκευαστεί;
Εκτός κι αν, τελικά, η καθυστέρηση δεν είναι ατύχημα, αλλά επιλογή.
