Αντίλογος

Η Κιτσούκο είναι από την Ιαπωνία. Γεννήθηκε στην Αρίτα, μια μικρή πόλη διάσημη γιά τα κεραμικά της. Εγώ, την είδα ένα πρωί να στέκεται έξω από ένα ξενοδοχείο της Μυτιλήνης, με την βαλίτσα της, να περιμένει ένα ταξί να την πάει στο αεροδρόμιο. Έφευγε. Η Κιτσούκο, λοιπόν, έφτασε στην Μυτιλήνη στα μέσα...

Καλοκαίρι. Η μέρα του. Η νύχτα του. Ο ήλιος του. Τα φεγγάρια του. Οι θάλασσές του. Γαλάζιες. Πράσινες. Μπλε. Όλα είναι φως. Τα βράδια μας. Η μουσική μας. Στα κάστρα μας. Χιλιάδες.Τα νέα παιδιά. Τα παιδιά μας. Κι εμείς. Ακούσματα παλιά. Και νέα. Δεν χάνεται η ψυχή μας. Ερχεται από τα χρόνια εκείνα...

Μετέφερε με το αυτοκίνητο τον γιό του στο σπίτι, μαζί δύο άλλους συμμαθητές του. Στο δρόμο της Μυτιλήνης περπατούσε ένας μαύρος άνδρας πρόσφυγας. «Γαμώ την αραπια σου!» γαύγισε. Έτσι αυθόρμητα. Δεν πέρασε από το μυαλό του ότι συνόδευε δεκάχρονα παιδιά που τον έκριναν και μάλιστα αυστηρά, έχοντας...

Γιατί γύρισε πίσω το πλοίο της γραμμής Μυτιλήνης-Πειραιά;Γράφει ο Α Ν Τ Ι Λ Ο Γ Ο Σ Ήμουν πριν λίγες ημέρες γύρω στις οκτώ το βράδυ στην περιοχή της Νεάπολης και κολυμπούσα. Είναι μια ώρα που μου αρέσει ιδιαίτερα, σούρουπο, λίγος κόσμος σχεδόν πάντα φυσά αεράκι κι η θάλασσα είναι καθαρή και δροσερή...

Γράφει ο Α Ν Τ Ι Λ Ο Γ Ο Σ Η Παναγία όλου του κόσμου Περπατούσα το πρωί στην προκυμαία της Μυτιλήνης και στην απέναντι πλευρά έξω από τις τράπεζες, είδα μια συνηθισμένη πλέον εικόνα: μια γυναίκα πρόσφυγας, που φορούσε ένα μαύρο νικαμπ * , μια από τις πιο ακραίες ενδυματολογικές εκδοχές του Ισλάμ...

Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙΓράφει ο Α Ν Τ Ι Λ Ο Γ Ο Σ Ξύπνησες. Μιά καινούρια μέρα ξημέρωσε. Τι σε περιμένει πάλι σήμερα; Οι σκέψεις του καθενός μας είναι τόσο διαφορετικές, μα τελικά τόσο ίδιες. Μιά νοικοκυρά συλλογιέται:-Θα πιώ ένα καφέ κι ύστερα το γνωστό μαγγανοπήγαδο: Μαγείρεμα, σιδέρωμα, που το...

ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο: «Ντροπή σας μειράκια της Αριστεράς, σας εξευτέλισε η Αλέκα» ή αλλιώς φυλλάδες. Τούτη την ώρα της τραγωδίας, άρθρα σαν το παραπάνω μοιάζουν σαν να χύνουν ένα δοχείο βενζίνης πάνω στην φωτιά.Χρόνος γιά διαξιφισμούς, κατηγόριες και προσπάθεια απόδοσης ευθυνών υπάρχει άπειρος. Δεν...

Πρωί περίπου 9 η ώρα. Ανέβαινα τη ναυάρχου Παπανικολή με κατεύθυνση το Βουναράκι. Ήμουν με το μηχανάκι μου και στο τιμόνι είχα κρεμάσει μια πλαστική σακκούλα με πέντε κιλά πατάτες που είχα αγοράσει. Η σακκούλα ήταν πλαστική, από τις βιοδιασπώμενες, άρα ελάχιστα ανθεκτική. Είχα υποτιμήσει τον κίνδυνο...

Η γάτα μου η Καυγατζού. Την λέω έτσι γιατί μια φορά πλακώθηκε με κάτι κάργιες πάνω σε μιά κουκουναριά. Ευτυχώς, το επεισόδιο έληξε αναίμακτα. Γενικά δεν πολυμαλώνει μπροστά μας, αλλά όταν μέσα στη νύχτα ακούμε ουρλιαχτά γάτας, λέμε: «Πάλι η Ψίψι πλακώνεται». Η γάτα μου είναι κόρη του γιου μου...

Ένα καλό νέο. Ένα πολύ καλό νέο. Οι Ηριάννα κι ο Περικλής από σήμερα θα είναι ελεύθεροι. Δεν τους γνωρίζουμε, όμως έχουν γίνει δικοί μας άνθρωποι. Χαιρόμαστε πρώτα απ όλα που είναι αθώοι. Που δεν είναι μπλεγμένοι σε αυτόν τον λαβύρινθο της τρομοκρατίας, που σε παγιδεύει και δεν οδηγεί πουθενά...