Βαρύ είναι το πένθος στην Αγιάσο και στον Ασώματο για τον αιφνίδιο θάνατο του Αναστάσιου –Τάσου– Σιδηρέλλη, ενός ανθρώπου ιδιαίτερα αγαπητού στην τοπική κοινωνία, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός μέσα σε πηγάδι στο κτήμα του το βράδυ της Δευτέρας 3 Αυγούστου. Την είδηση μετέδωσε σήμερα το πρωί το Lesvosnews.net
Ο Τάσος είχε πάει, όπως έκανε σχεδόν καθημερινά, στο περιβόλι του για να ποτίσει και να φροντίσει τα οπωροκηπευτικά του. Όταν οι ώρες περνούσαν και δεν επέστρεφε, οι δικοί του άνθρωποι ανησύχησαν. Τα αδέλφια του μετέβησαν στο κτήμα για να τον αναζητήσουν και, λίγο πριν από τις 11 το βράδυ, βρέθηκαν αντιμέτωπα με το τραγικό θέαμα.
Οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες ο άτυχος άνδρας βρέθηκε στο πηγάδι παραμένουν υπό διερεύνηση. Οι απαντήσεις αναμένονται από την αστυνομική έρευνα και την ιατροδικαστική εξέταση, ενώ κάθε εκτίμηση για το τι προηγήθηκε θεωρείται πρόωρη.
«Ένα απίστευτο παιδί, χαμηλών τόνων»
Σε μια βαθιά ανθρώπινη ανάρτηση, ο Δημοσθένης Σκλεπάρης σκιαγραφεί τη ζωή και τον χαρακτήρα του Τάσου Σιδηρέλλη, μεταφέροντας τη συγκίνηση μιας ολόκληρης κοινωνίας που δυσκολεύεται να πιστέψει την απώλειά του.
Ο Τάσος καταγόταν από τον Ασώματο, όμως μετά τον γάμο του είχε εγκατασταθεί στην Αγιάσο, την οποία είχε πλέον κάνει δεύτερη πατρίδα του. Όπως αναφέρει ο Δημοσθένης Σκλεπάρης, ήταν ένας άνθρωπος εργατικός, ήρεμος και προσηνής, γνωστός στους συγχωριανούς του και με το προσωνύμιο «ΤΑΣΣΣ».
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1972 και θα συμπλήρωνε τα 54 χρόνια ζωής του το ερχόμενο φθινόπωρο. Εργαζόταν στα χωράφια, γνώριζε καλά τη γη και θεωρούνταν ιδιαίτερα ικανός στο ράβδισμα των ελιών.
Πάνω από όλα, όμως, ήταν οικογενειάρχης. Είχε δημιουργήσει μαζί με τη σύζυγό του μια όμορφη οικογένεια και ήταν πατέρας δύο παιδιών.
Η προσφορά του στον τόπο
Η παρουσία του Τάσου Σιδηρέλλη ήταν συνδεδεμένη με την καθημερινότητα και τις παραδόσεις της Αγιάσου. Κάθε χρόνο, λίγο πριν από την Κυριακή των Μυροφόρων, ανέβαινε στο Καστέλι και καθάριζε τα χόρτα γύρω από τον γραφικό λόφο και το εξωκλήσι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Μια μικρή πράξη προσφοράς, μα τόσο χαρακτηριστική ενός ανθρώπου που δεν περίμενε εντολές ή ανταλλάγματα για να βοηθήσει τον τόπο του.
Ο Δημοσθένης Σκλεπάρης θυμάται ακόμη το προσκύνημα που είχε οργανώσει η Κομματική Οργάνωση Αγιάσου του ΚΚΕ, τον Οκτώβριο του 2016, στο «Ντάμι της Μπέρδας», έναν τόπο συνδεδεμένο με τις συγκρούσεις των ανταρτών και της Χωροφυλακής.
Το μονοπάτι ήταν δύσβατο και σε πολλά σημεία είχε χαθεί. Εκείνος που γνώριζε τον δρόμο και οδήγησε την ομάδα με ασφάλεια ήταν ο Τάσος.
Περήφανος για την οικογενειακή του ιστορία
Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, ο Τάσος μιλούσε με υπερηφάνεια για τον θείο του, Αναστάσιο Σιδηρέλλη του Ευστρατίου, από τον οποίο είχε πάρει και το όνομά του.
Ο θείος του, γεννημένος το 1911, είχε συλληφθεί από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και είχε μεταφερθεί ως όμηρος σε καταναγκαστικά έργα στην Αυστρία. Σκοτώθηκε στις 18 Απριλίου 1945, λίγο πριν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια συμμαχικού βομβαρδισμού.
Τη φωτογραφία του ανθρώπου αυτού είχε παραδώσει ο ίδιος ο Τάσος στον Δημοσθένη Σκλεπάρη, ως ένα οικογενειακό κειμήλιο και μια ζωντανή μαρτυρία της ιστορίας.
Η τελευταία συνάντηση
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η αναφορά στην τελευταία τους συνάντηση. Μόλις δύο ημέρες πριν από την τραγωδία, την Κυριακή 2 Αυγούστου, είχαν καθίσει μαζί και είχαν συζητήσει, χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά.
«Και τώρα πάει, έφυγε ο Τάσος», γράφει ο Δημοσθένης Σκλεπάρης.
Και τον αποχαιρετά με λίγες λέξεις που συμπυκνώνουν την οδύνη φίλων, συγγενών και συγχωριανών:
«Καλό ταξίδι φίλε μου Τάσο. Ήσουν το καλύτερο παιδί. Τι λόγια παρηγοριάς μπορεί να δώσει κανείς; Δεν υπάρχουν λόγια».
Η Αγιάσος και ο Ασώματος αποχαιρετούν έναν άνθρωπο της γης, της οικογένειας και της προσφοράς. Έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, από εκείνους που δεν κάνουν θόρυβο όσο βρίσκονται ανάμεσά μας, αλλά αφήνουν εκκωφαντική σιωπή όταν φεύγουν.
Το Lesvosnews.net εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στη σύζυγο, στα παιδιά, στα αδέλφια και σε όλους τους συγγενείς του.
