ΓΚΩΣΑΜΕ –Ανάπτυξη ή «το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται και ο παπάς»
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο αυτό που συμβαίνει σε τούτο τον τόπο. Αν ρίξεις μια ματιά στα τοπικά μέσα, θα νομίσεις ότι ζεις στην πιο σύγχρονη πόλη της Ελλάδας, σε ένα νησί που λάμπει από έργα, επενδύσεις και πρόοδο. Ένα νησί όπου όλα «τρέχουν ρολόι» — ή καλύτερα, αλφαδιά, που λέει κι ο συμπαθής τύπος στο viral βίντεο.
Έργα, κορδέλες, selfies, δηλώσεις. Όλα τα έχει το μενού. Και αν κάποιος τολμήσει να ψελλίσει ότι κάτι δεν πάει καλά, βαφτίζεται αμέσως “γκρινιάρης”, “αρνητής”, “αντιπολιτευόμενος”. Γιατί εδώ, όλα δουλεύουν τέλεια. Τουλάχιστον… στο δελτίο Τύπου.
Κι όμως. Πίσω από τις φωτογραφίες της «ανάπτυξης», ο κόσμος πεινάει. Κυριολεκτικά. Οικογένειες που κάποτε ζούσαν αξιοπρεπώς, μετρούν σήμερα τα ψιλά στο σούπερ μάρκετ για να δουν αν φτάνουν για λάδι και μακαρόνια. Φροντιστήρια κόβονται, φάρμακα αργούν να αγοραστούν, και το «πάμε για έναν καφέ;» έγινε πολυτέλεια του μήνα.
Η νυχτερινή Μυτιλήνη, που κάποτε έσφυζε από ζωή, τώρα θυμίζει σκηνικό θεάτρου μετά το φινάλε. Άδειες καρέκλες, χαμηλά φώτα, και μαγαζάτορες να κοιτούν τον δρόμο περιμένοντας πελάτη που δεν έρχεται. Μια πόλη που έχει μάθει να χαμογελάει για τη φωτογραφία — κι ας κλαίει μόλις σβήσουν τα φλας.
Αυτή είναι η πραγματική ανάπτυξη που ζούμε: μια καλογυαλισμένη βιτρίνα, με άδειες τσέπες από πίσω. Κι όσο τα ρεπορτάζ συνεχίζουν να παρουσιάζουν μια Μυτιλήνη του 2050, οι κάτοικοι ζουν τη Μυτιλήνη του 1950 — με νέες πινακίδες, αλλά την ίδια αγωνία στο βλέμμα.
