Mytilene Project: Η μυστική επιστημονική αποστολή στη Λέσβο που δίνει ονόματα στους αγνώστους νεκρούς του Αιγαίου
«The Mytilene Project»: 25 επιστήμονες και φοιτητές από 10 χώρες στη Λέσβο για μια ξεχωριστή ανθρωπιστική αποστολή
Μια ιδιαίτερη διεθνής επιστημονική δράση πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο στη Λέσβο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, φέρνοντας στο νησί επαγγελματίες, νέους επιστήμονες και φοιτητές από δέκα διαφορετικές χώρες.
Το «The Mytilene Project» οργανώθηκε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και είχε ως αντικείμενο την ιατροδικαστική αρχαιολογία και ανθρωπολογία. Το πρόγραμμα εντάσσεται, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο, σε μια ευρύτερη ανθρωπιστική πρωτοβουλία που αφορά ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα που έχει αφήσει πίσω της η προσφυγική κρίση στο Αιγαίο: την ταυτοποίηση ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους σε ναυάγια.
Η επιλογή της Λέσβου δεν είναι τυχαία. Το νησί βρέθηκε για περισσότερο από μία δεκαετία στην πρώτη γραμμή των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, με δεκάδες ναυάγια και ανθρώπινες απώλειες. Πίσω από κάθε σορό που παραμένει χωρίς όνομα υπάρχει μια οικογένεια που δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τι απέγινε ο άνθρωπός της.
Από την Κρήτη και το Τέξας στη Μυτιλήνη
Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2026 υπό την επιστημονική ευθύνη της αναπληρώτριας καθηγήτριας Ιατροδικαστικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Έλενας Κρανιώτη, με την υποστήριξη του Δήμου Μυτιλήνης και τη συνδρομή του Forensic Anthropology Center του Texas State University στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε το Lesvosnews.net, στη δράση συμμετείχαν συνολικά 25 επαγγελματίες, απόφοιτοι και φοιτητές, προερχόμενοι από την Ελλάδα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Δανία, τη Νορβηγία, τη Ρουμανία, το Ιράν και τη Νότια Αφρική.
Εννέα από τους συμμετέχοντες ήταν φοιτητές ή απόφοιτοι του μεταπτυχιακού προγράμματος Forensic Anthropology and Imaging του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στην επιστημονική ομάδα συμμετείχαν επίσης ερευνητές από το Texas State University, το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και το Πανεπιστήμιο του Ιασίου στη Ρουμανία.
Η παρουσία τόσων διαφορετικών πανεπιστημίων και εθνικοτήτων στη Λέσβο δίνει στο πρόγραμμα μια διάσταση που ξεπερνά κατά πολύ ένα συνηθισμένο θερινό σχολείο.
Τι έκαναν στη Λέσβο
Το «The Mytilene Project» σχεδιάστηκε ως ένα εντατικό πρόγραμμα πρακτικής εκπαίδευσης. Το πρώτο σκέλος επικεντρώθηκε στην ιατροδικαστική αρχαιολογία και στις τεχνικές εντοπισμού και σωστής ανάκτησης ανθρώπινων σκελετικών καταλοίπων. Το δεύτερο αφορούσε την ιατροδικαστική ανθρωπολογική εξέτασή τους.
Οι συμμετέχοντες εκπαιδεύτηκαν στον τρόπο με τον οποίο ένας ειδικός προσεγγίζει ένα εύρημα, καταγράφει τη θέση του, πραγματοποιεί την ανάκτηση χωρίς να καταστρέψει κρίσιμα στοιχεία και στη συνέχεια εξετάζει τα οστά για τη δημιουργία του λεγόμενου βιολογικού προφίλ.
Η επιστημονική αυτή διαδικασία μπορεί να περιλαμβάνει την εκτίμηση παραμέτρων όπως το βιολογικό φύλο, η ηλικία, το ανάστημα και άλλα χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθήσουν στη σύγκριση μιας άγνωστης σορού με στοιχεία αγνοουμένων.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσης σύγχρονες μεθόδους όπως φωτογραμμετρία, αξονική τομογραφία (CT), γεωφυσική έρευνα και γεωραντάρ – Ground Penetrating Radar (GPR), καθώς και χρήση γεωδαιτικού σταθμού για ακριβή χαρτογράφηση.
Το γεωραντάρ χρησιμοποιείται για την ανίχνευση διαταραχών κάτω από την επιφάνεια του εδάφους χωρίς να απαιτείται άμεση ανασκαφή, ενώ η φωτογραμμετρία επιτρέπει τη δημιουργία τρισδιάστατων ψηφιακών αποτυπώσεων ενός χώρου ή ενός ευρήματος.
Πρόκειται για εργαλεία που έχουν πλέον κεντρικό ρόλο στη σύγχρονη ιατροδικαστική διερεύνηση.
Το δύσκολο ζήτημα των νεκρών χωρίς όνομα
Πέρα όμως από την επιστημονική εκπαίδευση, υπάρχει μια πολύ πιο βαριά ανθρώπινη διάσταση.
Η ταυτοποίηση θυμάτων ναυαγίων αποτελεί διεθνώς μία από τις πιο σύνθετες διαδικασίες της ιατροδικαστικής. Οι ειδικοί δεν έχουν πάντα στη διάθεσή τους τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται σε ένα συνηθισμένο περιστατικό: οδοντιατρικούς φακέλους, δακτυλικά αποτυπώματα, ιατρικό ιστορικό ή αξιόπιστα δείγματα DNA συγγενών.
Στην περίπτωση ανθρώπων που έχουν ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα, συχνά χωρίς έγγραφα, με τις οικογένειές τους να βρίσκονται σε άλλες χώρες ή ακόμη και άλλες ηπείρους, η διαδικασία γίνεται πολύ δυσκολότερη.
Πρόσφατη επιστημονική έρευνα για το ιατροδικαστικό έργο στην Ελλάδα επισημαίνει ακριβώς αυτή την ανάγκη για συστηματικότερη καταγραφή των αγνώστων σορών και καλύτερο συντονισμό στη διαδικασία ταυτοποίησης, ιδιαίτερα στις υποθέσεις που συνδέονται με μεταναστευτικά ναυάγια.
Στη Λέσβο, το ζήτημα αυτό δεν είναι θεωρητικό. Υπάρχουν οικογένειες που χρειάστηκε να αναζητήσουν επί χρόνια συγγενείς τους που χάθηκαν στο Αιγαίο, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στις οποίες η ταυτοποίηση μέσω DNA επέτρεψε τελικά στους συγγενείς να εντοπίσουν ακόμη και τον τάφο των ανθρώπων τους.
Απαραίτητη διευκρίνιση
Η επιστημονική ακρίβεια στο συγκεκριμένο θέμα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η ανακοίνωση του Πανεπιστημίου Κρήτης αναφέρει ότι το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ευρύτερης ανθρωπιστικής πρωτοβουλίας για την ταυτοποίηση θυμάτων προσφυγικών ναυαγίων. Δεν αναφέρει, ωστόσο, ότι τα ανθρώπινα κατάλοιπα που χρησιμοποιήθηκαν στην πρακτική εκπαίδευση ανήκαν σε συγκεκριμένα θύματα ναυαγίων ούτε δίνει στοιχεία για συγκεκριμένες υποθέσεις ταυτοποίησης.
Επομένως, το «The Mytilene Project» πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιστημονικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα που συνδέεται με μια ευρύτερη ανθρωπιστική προσπάθεια, χωρίς να αποδίδονται σε αυτό αποτελέσματα ή συγκεκριμένες ταυτοποιήσεις που δεν έχουν ανακοινωθεί επισήμως.
Δύο στόχοι πίσω από το πρόγραμμα
Το Πανεπιστήμιο Κρήτης συνοψίζει τον απολογισμό του προγράμματος σε δύο βασικούς στόχους.
Ο πρώτος αφορά τη διεθνή επιστημονική συνεργασία και την εκπαίδευση μιας νέας γενιάς ερευνητών στις σύγχρονες τεχνικές της ιατροδικαστικής ανθρωπολογίας.
Ο δεύτερος είναι καθαρά ανθρωπιστικός: η συνεισφορά της επιστημονικής και πανεπιστημιακής κοινότητας στην αντιμετώπιση μιας κρίσης που έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Εδώ βρίσκεται η ουσία του «Mytilene Project». Η ιατροδικαστική ανθρωπολογία δεν έχει ως τελικό αντικείμενο μόνο ένα οστό, μια μέτρηση ή μια αξονική τομογραφία. Πίσω από κάθε προσπάθεια ταυτοποίησης βρίσκεται ένα όνομα που μπορεί να επιστραφεί σε έναν νεκρό και μια απάντηση που μπορεί να δοθεί σε μια οικογένεια. Στη Λέσβο, έναν τόπο που γνώρισε από πολύ κοντά το ανθρώπινο κόστος των ναυαγίων στο Αιγαίο, αυτή η διάσταση αποκτά ιδιαίτερο βάρος.