Ντροπή! Η Λέσβος στο «5» και η Ομάδα Δασοπυρόσβεσης Πολιχνίτου βγήκε στη λαχειοφόρο για να συντηρήσει το όχημά της

Υπάρχουν εικόνες που λένε περισσότερα από δεκάδες δελτία Τύπου περί «ετοιμότητας», «συντονισμού» και «πολιτικής προστασίας».

Μία από αυτές έρχεται σήμερα από τον Πολιχνίτο.

Την ώρα που η Λέσβος βρίσκεται επισήμως στην κατηγορία κινδύνου 5, δηλαδή σε κατάσταση συναγερμού για ακραίο κίνδυνο πυρκαγιάς, μια εθελοντική ομάδα δασοπυρόσβεσης ανακοινώνει ότι αναγκάζεται να κάνει… λαχειοφόρο αγορά για να μπορέσει να συντηρεί το όχημά της.

Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας έχει εντάξει για σήμερα, Πέμπτη 13 Αυγούστου, την Π.Ε. Λέσβου στις περιοχές με ακραίο κίνδυνο πυρκαγιάς – κατηγορία 5, ενώ Δήμοι, Περιφέρειες και εμπλεκόμενες υπηρεσίες έχουν κληθεί να βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα.

Το Πυροσβεστικό Σώμα έχει θέσει μάλιστα σε γενική επιφυλακή το προσωπικό των υπηρεσιών στις περιοχές της κατηγορίας 5, με αυξημένες περιπολίες και εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων Πολιτικής Προστασίας.

Κι όμως, μέσα σε αυτή ακριβώς την ημέρα, η Ομάδα Δασοπυρόσβεσης Δ.Ε. Πολιχνίτου γράφει δημόσια:

«Μη έχοντας άλλους πόρους για να καλύψουμε τα λειτουργικά έξοδα της ομάδας που αφορούν περισσότερο τις φθορές και τη συντήρηση του οχήματος, υποχρεωθήκαμε να προβούμε στη διενέργεια λαχειοφόρου αγοράς».

Και καλεί τους πολίτες να αγοράσουν λαχνούς για να βοηθήσουν.

Κάπου εδώ τελειώνουν τα ωραία λόγια περί εθελοντισμού

Να το πούμε καθαρά:

Δεν είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι που βγαίνουν εθελοντικά απέναντι στη φωτιά να ψάχνουν λαχνούς για να αλλάξουν λάστιχα, να επισκευάσουν βλάβες ή να κρατήσουν επιχειρησιακό το όχημά τους.

Δεν είναι δουλειά του εθελοντή να γυρίζει από πόρτα σε πόρτα για να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη.

Ο εθελοντής προσφέρει χρόνο, κόπο και –στην περίπτωση της δασοπυρόσβεσης– πολλές φορές βάζει σε κίνδυνο ακόμη και τη σωματική του ακεραιότητα.

Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει μια οργανωμένη Πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι να εξασφαλίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν θα ψάχνουν μόνοι τους χρήματα για να κινείται το όχημα με το οποίο τρέχουν στη φωτιά.

Δήμος, Περιφέρεια, φορείς: υπάρχει κανείς;

Και εδώ προκύπτουν συγκεκριμένα ερωτήματα.

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου γνωρίζει τις ανάγκες της Ομάδας Δασοπυρόσβεσης Πολιχνίτου;

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου έχει ενημερωθεί;

Έχει ζητηθεί οικονομική ή υλικοτεχνική ενίσχυση και, εάν ναι, ποια ήταν η απάντηση; Υπάρχει δυνατότητα να καλυφθούν άμεσα έξοδα συντήρησης, ανταλλακτικών, καυσίμων ή εξοπλισμού;

Και τελικά: πόσο μπορεί να κοστίζει η στοιχειώδης συντήρηση ενός οχήματος μπροστά στην αξία που έχει όταν μια φωτιά ξεκινήσει και τα πρώτα λεπτά κρίνουν τα πάντα;

Δεν γνωρίζουμε από την ανάρτηση της ομάδας εάν έχουν προηγηθεί αιτήματα προς συγκεκριμένους φορείς και ποιες απαντήσεις δόθηκαν. Αυτό πρέπει να διευκρινιστεί.  Ακόμη και αν υπάρχουν γραφειοκρατικές δυσκολίες κανείς δεν θα κατηγορήσει τον Δήμο ή την Περιφέρεια επειδή ενίσχυσε την Ομάδα Δασοπυρόσβεσης.

Αλλά το αποτέλεσμα παραμένει μπροστά μας: μια ομάδα δασοπυρόσβεσης δηλώνει δημόσια ότι δεν έχει άλλους πόρους και καταφεύγει στη λαχειοφόρο για να συνεχίσει να λειτουργεί.

Και μόνο αυτό αποτελεί καμπανάκι.

Σήμερα δεν περισσεύει ούτε ένα πυροσβεστικό όχημα

Ιδίως σήμερα.

Με τη Λέσβο στο βαθύ κόκκινο της κατηγορίας 5, με ανέμους και συνθήκες που μπορούν να μετατρέψουν μία σπίθα σε μεγάλο μέτωπο, κανένα διαθέσιμο όχημα, καμία εθελοντική ομάδα και κανένα ζευγάρι χέρια δεν περισσεύει.

Η Πολιτική Προστασία δεν αρχίζει όταν εμφανιστούν οι φλόγες.

Αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει όταν φροντίζεις ώστε το όχημα να έχει λάστιχα, καύσιμα και συντήρηση. Όταν ο εξοπλισμός λειτουργεί. Όταν ο εθελοντής ξέρει ότι πίσω από την προσφορά του υπάρχει ένας στοιχειωδώς οργανωμένος μηχανισμός και όχι ένα μπλοκ με λαχνούς.

Οι πολίτες του Πολιχνίτου ασφαλώς και θα στηρίξουν την ομάδα τους. Το έχουν κάνει πολλές φορές.

Αλλά ας μην αντιστρέφουμε τους ρόλους.

Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι πολύτιμη. Δεν μπορεί όμως να αποτελεί το μόνιμο χρηματοδοτικό μοντέλο της πυροπροστασίας.

Όταν ένα νησί βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού και αυτοί που τρέχουν προς τη φωτιά αντί να απομακρύνονται από αυτήν αναγκάζονται να πουλούν λαχνούς για να συντηρήσουν το όχημά τους, τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά.

Και Δήμος, Περιφέρεια και αρμόδιοι φορείς οφείλουν να δώσουν απαντήσεις – και κυρίως λύση. Τώρα.