Πολιτικές και αποφάσεις που σκοτώνουν
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, περίπου 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα. Τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας χτίστηκαν το 1933–1935 ως λύση στο στεγαστικό ζήτημα και αποτελούνταν από οχτώ πολυκατοικίες. Αποτέλεσαν για δεκαετίες ζωντανό πυρήνα προσφυγικής ζωής και σήμερα αποτελούν ιστορικό και αρχιτεκτονικό τοπόσημο της Αθήνας.
Σήμερα η περιφέρεια θέλει να τα "αξιοποιήσει". Η "αξιοποίηση" συνήθως έχει οικονομικό όφελος για τους ελάχιστους και στρέφεται ενάντια στην ποιότητα ζωής των πολλών. Πέντε μήνες τώρα οι κάτοικοι αγωνίζονται να σώσουν τις τελευταίες κατοικίες.
Σε αυτό το αγώνα ο Αριστοτέλης Χαντζής, ο οποίος βρίσκεται σε πολυήμερη απεργία πείνας, έχει φτάσει σε οριακό σημείο, με την υγεία του να επιδεινώνεται δραματικά. Καταγγέλλεται η συνεχιζόμενη αδιαφορία και η κωλυσιεργία των αρμόδιων αρχών, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της κοινότητας των Προσφυγικών για άμεση παρέμβαση. Οι ευθύνες της κυβέρνησης και της Περιφέρειας Αττικής χαρακτηρίζονται βαριές, καθώς δεν έχει δοθεί ακόμη ουσιαστική λύση. Η άμεση κινητοποίηση θεωρείται πλέον επιτακτική, πριν η κατάσταση καταλήξει σε μη αναστρέψιμο αποτέλεσμα.
139 μέρες απεργίας!
Ο απεργός έχει χάσει το 44% του βάρους του και τώρα ζυγίζει μόλις 32,2 κιλά!
Κίνηση Μνήμη και Δράση
