Στέφανος Φουντής: Από τα αμφιθέατρα της Γάνδης στο εκτελεστικό απόσπασμα της Καισαριανής – η λεσβιακή θυσία που δεν ξεχνιέται

Επιστολή της Στεφανία Στρατιώτου, ανιψιάς του Στέφανου Φουντή που εκτελέστηκε με τους 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή

Στη Γάνδη του Βελγίου εκεί όπου πρόσφατα βρέθηκαν τα ντοκουμέντα και οι φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, είχε σπουδάσει ο θείος μου Στέφανος Φουντης(3/7/1908-1/5/1944) μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος, ένας από εκείνους τους 200 που εκτελέστηκαν την πρωτομαγιά του 1944.

Η ίδια πόλη που σήμερα φέρνει στο φως τις εικόνες της θυσίας τους, υπήρξε για εκείνον τόπος γνώσης και νεανικών ονείρων, και όμως η πορεία του δεν έμελλε να οριστεί από τις σπουδές του, αλλά από την στάση του απέναντι στην ιστορία.

Ο Στέφανος Φουντής γεννημένος στον Μανταμάδο της Λέσβου δεν ήταν απλώς ένα όνομα σε μια λίστα. Ήταν ένας άνθρωπος με όνειρα, με σχέδια, με ζωή μπροστά του, όπως και οι υπόλοιποι 199.

Ήταν άνθρωποι που άφησαν πίσω τους οικογένειες, γονείς, αδέλφια, φίλους. Άνθρωποι που γνώριζαν τι τους περίμενε, αλλά δεν λύγισαν. Υπερασπίστηκαν ιδανικά, αξίες και την ελπίδα μιας ελεύθερης πατρίδας με το ίδιο τους το αίμα.

Πήγαν στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας με ψηλά το κεφάλι και υψωμένες γροθιές, με αξιοπρέπεια, με πίστη, με μια δύναμη που μόνο η βαθιά συνείδηση του δικαίου μπορεί να δώσει. Δεν ικέτευσαν, δεν φοβήθηκαν, δεν πρόδωσαν.

Για εμάς δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά. Είναι οικογενειακή μνήμη. Είναι ένα κομμάτι της ταυτότητας μας. Κάθε φορά που το όνομα του προφέρεται, δεν ανακαλούμε μόνο τον θάνατο του, ανακαλούμε το θάρρος του, και μαζί του το θάρρος όλων εκείνων που στάθηκαν δίπλα του.

Μόνο συγκίνηση και υπερηφάνεια μπορεί να νιώσει κανείς. Συγκίνηση για τη θυσία, υπερηφάνεια για το ανάστημα και μια βαθιά αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση: Να μην λησμονηθούν ποτέ

Στέφανος Φουντής-Αιώνια τιμή

                                                                    Στεφανία Στρατιώτου

του Κωνσταντίνου και της Ιφιγένειας Φουντή