Από την αναφορά στην Εισαγγελία για τα μπλόκα των κτηνοτρόφων, στο βήμα στήριξης του Τσίπρα
Η παρουσία του Νίκου Γιαννάκα στη χθεσινή συγκέντρωση του Αλέξη Τσίπρα στη Μυτιλήνη δημιουργεί ένα πολιτικό ζήτημα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Ο κ. Γιαννάκας παρουσιάστηκε ως επιχειρηματίας της εστίασης, αυτοδιοικητικός και άνθρωπος που γνωρίζει από κοντά την τοπική αγορά. Έχει, παράλληλα, πολυετή παρουσία ως μέλος και πρόεδρος του Συλλόγου Εστίασης «ΑΣΠΙΔΑ».
Στην ομιλία του επέλεξε, όπως είπε, να τοποθετηθεί ως «απλός πολίτης της Λέσβου». Περιέγραψε την ασφυξία των επιχειρήσεων, το βάρος των πάγιων εξόδων, τη φορολογία, το κόστος των μετακινήσεων και την αγωνία των επαγγελματιών να βγάλουν τον μήνα.
Αναφέρθηκε ακόμη στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους, τονίζοντας ότι κρατούν ζωντανά τα χωριά και ότι χρειάζονται στήριξη για να παραμείνουν στην παραγωγή.
Τα λόγια αυτά είναι εύλογα. Δεν μπορούν όμως να αποκοπούν από όσα είχαν προηγηθεί λίγους μήνες νωρίτερα.
Η αναφορά στην Εισαγγελία
Στις 15 Απριλίου 2026 όπως είχε αποκαλύψει το Lesvosnews.net , το Συντονιστικό Όργανο Τουρισμού Λέσβου κατέθεσε αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης για τις επιπτώσεις του αποκλεισμού του νησιού από τις κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων.
Στο Συντονιστικό συμμετείχε και ο Σύλλογος Εστίασης «ΑΣΠΙΔΑ», στον οποίο ο Νίκος Γιαννάκας έχει διατελέσει για πολλά χρόνια μέλος και πρόεδρος.
Οι φορείς δήλωναν ότι σέβονται και στηρίζουν τον αγώνα των κτηνοτρόφων. Ταυτόχρονα, όμως, ζητούσαν την παρέμβαση των αρμόδιων αρχών για το άνοιγμα των πυλών εισόδου του νησιού, επικαλούμενοι ακυρώσεις, προβλήματα στην αγορά και κίνδυνο για τον τουρισμό. Οι επαγγελματικοί φορείς είχαν δικαίωμα να υπερασπιστούν τις επιχειρήσεις τους. Το ίδιο δικαίωμα είχαν και οι κτηνοτρόφοι, οι οποίοι είχαν φτάσει σε απόγνωση ύστερα από την καταστροφή των μονάδων και του εισοδήματός τους.
Το πολιτικό ερώτημα, όμως, παραμένει:
Πώς συμβιβάζεται η δημόσια στήριξη των κτηνοτρόφων με τη συμμετοχή ενός συλλογικού οργάνου σε αναφορά προς την Εισαγγελία για τη μορφή που πήραν οι κινητοποιήσεις τους;
Οι διοργανωτές γνώριζαν;
Η συγκέντρωση του Αλέξη Τσίπρα δεν ήταν ανοιχτή συνέλευση. Οι πολίτες που μίλησαν είχαν επιλεγεί εκ των προτέρων και εκπροσωπούσαν συγκεκριμένους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της Λέσβου.
Ο Νίκος Γιαννάκας δεν πήρε τυχαία το μικρόφωνο. Επιλέχθηκε για να εκφράσει την επιχειρηματικότητα, την εστίαση και τον τουρισμό.
Οι διοργανωτές όφειλαν, επομένως, να γνωρίζουν τη δημόσια και θεσμική διαδρομή των ανθρώπων που ανέβαζαν στο βήμα. Γνώριζαν ότι η «ΑΣΠΙΔΑ» συμμετείχε στο Συντονιστικό Όργανο που είχε απευθυνθεί στην Εισαγγελία για τις κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων; Εάν το γνώριζαν, γιατί δεν θεώρησαν ότι αυτή η πλευρά έπρεπε να αναφερθεί;Εάν δεν το γνώριζαν, πόσο σοβαρή ήταν τελικά η προετοιμασία μιας εκδήλωσης που παρουσιάστηκε ως ουσιαστικός διάλογος με την κοινωνία; Γιατί δεν αρκεί να επιλέγεις έναν ομιλητή επειδή ταιριάζει στη θεματική της βραδιάς. Πρέπει να γνωρίζεις και τις δημόσιες θέσεις που έχει εκπροσωπήσει.
Γνώριζε ο Αλέξης Τσίπρας;
Ανάλογο είναι το ερώτημα και για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Είχε ενημερωθεί ότι ένας από τους επιλεγμένους συνομιλητές του είχε μακρά παρουσία στη διοίκηση ενός συλλόγου που συμμετείχε στην αναφορά για τις κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων;
Γνώριζε το ιστορικό της υπόθεσης; Ή άκουσε μόνο την πλευρά που είχε επιλεγεί να παρουσιαστεί από το βήμα; Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε στη Λέσβο ως υπερασπιστής του πρωτογενούς τομέα και των κτηνοτρόφων που επλήγησαν από τον αφθώδη πυρετό. Εάν γνώριζε τα γεγονότα του Απριλίου, είχε την ευκαιρία να ζητήσει μια καθαρή τοποθέτηση. Εάν δεν τα γνώριζε, τότε οι τοπικοί διοργανωτές δεν τον είχαν ενημερώσει επαρκώς για τα πρόσωπα που επέλεξαν να συνομιλήσουν μαζί του. Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει πολιτική ευθύνη.
Η υπόθεση δεν αφορά το δικαίωμα του Νίκου Γιαννάκα να μιλήσει σε μια πολιτική συγκέντρωση. Το δικαίωμα αυτό είναι αυτονόητο. Αφορά τη συνέπεια του δημόσιου λόγου.Ο κ. Γιαννάκας μπορεί απολύτως να υπερασπίζεται και τον τουρισμό και την κτηνοτροφία. Οι δύο τομείς δεν είναι αντίπαλοι. Αντίθετα, αποτελούν βασικά τμήματα της ίδιας τοπικής οικονομίας.
Όταν όμως υπάρχει μια προηγούμενη θεσμική ενέργεια που έχει προκαλέσει αντιδράσεις, αυτή δεν μπορεί να εξαφανίζεται από τη δημόσια συζήτηση.
Ούτε μπορεί μια πολιτική διοργάνωση να παρουσιάζει μόνο τη βολική εκδοχή της διαδρομής κάθε ομιλητή.
Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι εάν ο Νίκος Γιαννάκας είχε δικαίωμα να μιλήσει. Το ερώτημα είναι γιατί, σε μια εκδήλωση που ονομάστηκε «Τώρα Μιλάμε», δεν συζητήθηκε η πιο δύσκολη πλευρά της υπόθεσης. Γιατί κανείς δεν ρώτησε τι ακριβώς είχε συμβεί τον Απρίλιο;
Γιατί οι διοργανωτές δεν έθεσαν την αντίφαση; Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας δεν ενημερώθηκε ή δεν τοποθετήθηκε;
H ενημέρωση δεν μπορεί να λειτουργεί με επιλεγμένες μνήμες. Τον Απρίλιο υπήρχε μια αναφορά στην Εισαγγελία για τις κινητοποιήσεις των κτηνοτρόφων. Τον Ιούλιο υπήρχε ένα πολιτικό βήμα στο οποίο ακούστηκαν λόγια στήριξης προς τους ίδιους ανθρώπους. Ανάμεσα στις δύο στιγμές υπάρχει ένα κενό που πρέπει να καλυφθεί με εξηγήσεις. Γιατί η στήριξη στους κτηνοτρόφους δεν κρίνεται μόνο όταν βρίσκονται μπροστά στα μικρόφωνα. Κρίνεται κυρίως όταν βρίσκονται στον δρόμο και ζητούν να ακουστούν.
η ομιλία του κ. Γιαννάκα από το 23 λεπτό του βίντεο και μετά:
