Σκληρές αλήθειες για την διάσπαση των κτηνοτρόφων της Λέσβου - Ποιος έχει τελικά την ευθύνη

Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, με τη νέα της ανακοίνωση, δείχνει να διαλέγει λάθος αντίπαλο. Αντί να στρέψει όλη της τη δύναμη απέναντι στην κυβερνητική διαχείριση, στις καθυστερήσεις, στην έλλειψη σχεδίου, στις αποζημιώσεις που αγνοούνται και στην αγωνία των κτηνοτρόφων, ανοίγει εσωτερικό μέτωπο. Και μάλιστα απέναντι σε μια πρωτοβουλία που επιχειρεί να δώσει νομική υπόσταση, ενιαία εκπροσώπηση και οργανωμένη διεκδίκηση στον κλάδο.

Ας μιλήσουμε καθαρά.  Η δημιουργία ενός ΝΠΙΔ από ανθρώπους της κτηνοτροφίας, των συνεταιρισμών, της μεταποίησης και της αγροδιατροφικής αλυσίδας δεν είναι εχθρική πράξη. Είναι μια προσπάθεια να αποκτήσει ο κλάδος θεσμική φωνή, νομική δυνατότητα παρέμβασης και συγκροτημένο πλαίσιο διεκδίκησης. Μπορεί κάποιος να έχει ενστάσεις. Μπορεί να ζητήσει διαφάνεια. Μπορεί να απαιτήσει καθαρές διαδικασίες. Όλα θεμιτά. Άλλο αυτό όμως και άλλο να εμφανίζεται η πρωτοβουλία περίπου ως ύποπτη, διασπαστική ή υπονομευτική.

Η αλήθεια είναι σκληρή : η Ομοσπονδία μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να συσπειρώσει πραγματικά τους κτηνοτρόφους της Λέσβου. Δεν κατάφερε να γίνει ο αδιαμφισβήτητος κορμός του αγώνα. Δεν κατάφερε να βγάλει τον κόσμο μαζικά μπροστά. Και αυτό δεν διορθώνεται με επιθέσεις σε άλλους. Διορθώνεται με αυτοκριτική, με άνοιγμα, με ενότητα, με σχέδιο και με εμπιστοσύνη.

Ακόμη πιο βαριά είναι τα ερωτήματα για τη στάση της όταν ο αγώνας στο λιμάνι είχε φτάσει σε κρίσιμο σημείο. Εκεί όπου θα μπορούσε να δοθεί πραγματικό μήνυμα πίεσης. Εκεί όπου η παρουσία όλων των δυνάμεων του κλάδου ήταν αναγκαία. Εκεί όπου η ενότητα δεν ήταν σύνθημα, αλλά επιχειρησιακή ανάγκη. Γιατί δεν στηρίχθηκε αποφασιστικά; Γιατί δεν μπήκε όλο το βάρος εκεί που μπορούσε να ακουστεί η Λέσβος πιο δυνατά;

Και τώρα, αντί η Ομοσπονδία να στηρίξει μια πρωτοβουλία με ανθρώπους που γνωρίζουν το πεδίο, έχουν παρουσία στα χωριά και μπορούν να συμβάλουν σε μια σοβαρή νομική και θεσμική διεκδίκηση, δείχνει να φοβάται ότι χάνει τον έλεγχο. Αυτό τουλάχιστον εκπέμπει η ανακοίνωση. Ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι και ζήτημα επιρροής. Ποιος μιλάει. Ποιος εκπροσωπεί. Ποιος κρατάει το μικρόφωνο.

Μόνο που αυτή την ώρα το νησί δεν έχει την πολυτέλεια για μικροηγεμονισμούς. Η Λέσβος καίγεται κτηνοτροφικά. Ζώα χάνονται, εισοδήματα εξαφανίζονται, οικογένειες βρίσκονται στον αέρα, τυροκομεία πιέζονται, χωριά βυθίζονται στην ανασφάλεια. Και μέσα σε αυτή την καταστροφή, όποιος βάζει την κομματική γραμμή πάνω από την ενότητα του κλάδου, κάνει ζημιά. Τελεία.

Η Ομοσπονδία έχει κάθε δικαίωμα να έχει πολιτική άποψη. Δεν έχει όμως δικαίωμα να μετατρέπει την αγωνία των κτηνοτρόφων σε πεδίο κομματικής περιχαράκωσης. Γιατί άλλο η αγωνιστική διεκδίκηση και άλλο η λογική «όποιος δεν ελέγχεται από εμάς, είναι απέναντι». Αυτό δεν είναι ενότητα. Είναι στενό κομματικό φίλτρο πάνω σε μια υπαρξιακή κρίση του πρωτογενούς τομέα.

Το ΝΠΙΔ, αν γίνει σωστά, με διαφάνεια, συμμετοχικότητα και καθαρούς κανόνες, μπορεί να αποτελέσει εργαλείο πίεσης. Να ζητήσει στοιχεία. Να ανοίξει νομικά ζητήματα. Να απαιτήσει απαντήσεις για τις θανατώσεις, τις απολυμάνσεις, τη λειτουργία της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, τα σφαγεία, τα τυροκομεία, τον εμβολιασμό, τις αποζημιώσεις. Αυτά είναι σοβαρά ζητήματα. Δεν απαντώνται με συνθήματα. Θέλουν φακέλους, τεκμηρίωση, δικηγόρους, ειδικούς, πίεση και ενιαία φωνή.

Αν η Ομοσπονδία πιστεύει ότι η πρωτοβουλία αυτή έχει προβλήματα, ας μπει μέσα και ας τα διορθώσει. Ας απαιτήσει διαφάνεια. Ας ζητήσει εκπροσώπηση (που όπως αρχικά ανακοινώθηκε υπάρχει εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας) .Ας καταθέσει προτάσεις. Ας σηκώσει το βάρος. Όχι όμως να πυροβολεί απ’ έξω, την ώρα που ο κτηνοτρόφος ψάχνει από κάπου να πιαστεί.

To θέμα μας δεν ειναι ποιος θα βάλει την υπογραφή στην ανακοίνωση. Ο κτηνοτρόφος θέλει να ξέρει αν θα ζήσει. Αν θα αποζημιωθεί. Αν θα ξαναστήσει κοπάδι. Αν θα πουλήσει γάλα. Αν θα ανοίξουν τα σφαγεία. Αν θα υπάρξει σχέδιο εμβολιασμού. Αν θα μείνει στον τόπο του.

Και εκεί κρίνεται κάθε φορέας. Όχι στα μεγάλα λόγια. Στο αποτέλεσμα. Η Ομοσπονδία μπορεί ακόμη να διορθώσει πορεία. Να σταματήσει να βλέπει εχθρούς εκεί που υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν. Να αφήσει στην άκρη τις κομματικές παρωπίδες. Να καταλάβει ότι αυτή την ώρα η Λέσβος χρειάζεται μέτωπο, όχι χαρακώματα.

Κρίμα για άλλη μια φορά για τους όποιους πολιτικούς καθοδηγητές.... Πραγματικά κρίμα!