Η ιστορία του ατμόπλοιου «Αριάδνη» είναι μία από τις λιγότερο γνωστές, αλλά βαθιά συγκλονιστικές ναυτικές τραγωδίες της Μυτιλήνης. Μέσα από το υλικό και τις φωτογραφίες του Μάκη Μπεκιάρη / Lesvosoldies, έρχεται ξανά στο φως ένα δραματικό γεγονός του 1929, που σημάδεψε το λιμάνι της πόλης και κόστισε τη ζωή σε τρεις ναυτικούς κατά την επιχείρηση ανέλκυσης του πλοίου.
Γράφει ο Μάκης Μπεκιάρης
Η άγνωστη τραγωδία του ατμόπλοιου «Αριάδνη»:
Το ημερολόγιο έγραφε 30 Ιανουαρίου 1929. Το ατμόπλοιο «Αριάδνη», φορτωμένο με τόνους σιτάρι, έλυνε κάβους για να αποπλεύσει από το λιμάνι. Προορισμός του ήταν το παραθαλάσσιο βιομηχανικό συγκρότημα του Καλαμάρη στην Επάνω Σκάλα, όπου θα γινόταν η εκφόρτωση του σιταριού.
Λόγω όμως σφοδρής θαλασσοταραχής αναγκάστηκε να επιστρέψει εσπευσμένα στο λιμάνι. Κατά την είσοδό του, το πλοίο παρασύρθηκε, προσάραξε κοντά στον δεξιό λιμενοβραχίονα και τελικά βυθίστηκε.
Φωτογραφία ντοκουμέντο : Το ατμόπλοιο "Αριαδνη" βυθίζεται στην είσοδο του λιμανιού της Μυτιλήνης
Η μοιραία επιχείρηση ανέλκυσης
Σχεδόν τέσσερις μήνες αργότερα, στις 23 Μαΐου 1929, το ναυαγοσωστικό «Μίμης», υπό τις οδηγίες του πλοιάρχου Ι. Πρωτοπαππά, κατέπλευσε στο σημείο για να ξεκινήσει την επιχείρηση ανέλκυσης του «Αριάδνη».
Οι εργασίες ξεκίνησαν νωρίς το πρωί. Μέχρι τις 12 το μεσημέρι, η επιχείρηση φαινόταν να εξελίσσεται ομαλά και βρισκόταν κοντά στην ολοκλήρωσή της. Τότε, ο πλοίαρχος έδωσε εντολή στον ναύκληρο Παντελή Λαδά να κατεβεί στο μηχανοστάσιο του μισοβυθισμένου «Αριάδνη» για να τοποθετήσει έναν απορροφητικό σωλήνα άντλησης.
Μόλις ο Λαδάς κατέβηκε τη σκάλα, έχασε ακαριαία τις αισθήσεις του από τις τοξικές αναθυμιάσεις και έπεσε στο κενό. Πάνω στο κατάστρωμα, ο λοστρόμος Πέτρος Ολιβιέρι πίστεψε ότι ο συνάδελφός του απλώς γλίστρησε. Χωρίς να χάσει χρόνο, κατέβηκε να τον βοηθήσει, για να σωριαστεί και ο ίδιος αναίσθητος δίπλα του.
Βλέποντας τη σκηνή, ο θερμαστής Ιωάννης Λέκκας προσέτρεξε αμέσως σε βοήθεια των δύο πρώτων. Με αποτέλεσμα να λιποθυμήσει και αυτός. Την ίδια τραγική τύχη είχε και ο ναύτης Κωνσταντίνος Κατάκης, ο οποίος κατέβηκε τέταρτος στη σειρά, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσει τους συντρόφους του.
Φωτογραφία ντοκουμέντο : Από την επιχείρηση ανέλκυσης του "Αριάδνη" κατά την οποία βρήκαν τραγικό θάνατο 3 εργάτες
Η διάσωση και το τραγικό φινάλε
Στο σημείο έφτασαν έφτασαν οι δύτες Αλέξανδρος Χατζηαλεξάνδρου και Λεωνίδας Κάσσης (ο τελευταίος εργαζόταν στην εταιρεία Λιμενικών Έργων). Ο Κάσσης, έμπειρος στα υποβρύχια έργα, κατάλαβε αμέσως ότι ο αέρας ήταν μολυσμένος και διέταξε την άμεση ανάσυρση των ναυτικών με ειδικά μέσα.
Οι τέσσερις ναύτες ανασύρθηκαν σε κωματώδη κατάσταση και μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στην τότε γνωστή κλινική των γιατρών Βουλιουρή και Δουκάρου στη Μυτιλήνη. Εκεί, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι η δηλητηρίαση είχε προκληθεί από «ανθρακικό οξύ» (διοξείδιο του άνθρακα) που παρήχθη από τους γαιάνθρακες (το κάρβουνο) του πλοίου, οι οποίοι είχαν μείνει εγκλωβισμένοι και υγροί για μήνες, στερώντας το οξυγόνο από τον χώρο, «το πάθημά των είχε προέλθη από το ανθρακικόν οξύ το παραχθέν από τους γαιάνθρακες του πλοίου».
Δυστυχώς, για τους τρεις πρώτους ήταν ήδη αργά. Οι Παντελής Λαδάς, Πέτρος Ολιβιέρι και Ιωάννης Λέκκας, που είχαν παραμείνει περισσότερη ώρα στο τοξικό περιβάλλον, άφησαν την τελευταία τους πνοή στην κλινική από ασφυξία. Μόνο ο Κωνσταντίνος Κατάκης κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.
Η τραγωδία του «Αριάδνη» συγκλόνισε την τοπική κοινωνία και αποτέλεσε θέμα συζήτησης για αρκετό καιρό.
