Η Λέσβος του 1953 σε μια μεγάλη έκθεση: Όταν η Μυτιλήνη έδειχνε την παραγωγή, την τέχνη και τη δύναμή της
Β΄ Λεσβιακή Εμποροπανήγυρις του 1953
Γράφει ο Μάκης Μπεκιάρης *
Σημαντικό γεγονός για την οικονομική και κοινωνική ζωή της Λέσβου αποτέλεσε η Β΄ Λεσβιακή Εμποροπανήγυρις, που πραγματοποιήθηκε από τις 8 έως τις 21 Αυγούστου 1953 στον περίβολο και στις αίθουσες του Α΄ Γυμνασίου Μυτιλήνης. Η διοργάνωση συγκέντρωσε εκθέτες όχι μόνο από τη Λέσβο, αλλά και από τη Ρόδο, τη Χίο και την Αθήνα, επιβεβαιώνοντας τον υπερτοπικό χαρακτήρα της.
Την έκθεση εγκαινίασε ο Υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης Παναγιώτης Σιφναίος, παρουσία του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιακώβου, ο οποίος τέλεσε τον αγιασμό, του δημάρχου Μυτιλήνης Π. Βαμβακίτη, των βουλευτών του νησιού Βιτούλια, Γεωργαντέλλη και Χατζηγεωργίου, καθώς και πλήθους επισκεπτών που κατέκλυσαν τον χώρο της έκθεσης.
Η εμποροπανήγυρις φιλοξένησε βιομηχανικά, βιοτεχνικά, γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της παραγωγικής δραστηριότητας της εποχής. Στα εκθέματα περιλαμβάνονταν επίσης παραδοσιακά υφαντά, χάλκινα σκεύη και ποικίλα τοπικά προϊόντα, τα οποία ανέδειξαν την πλούσια λαϊκή τέχνη και τη χειροτεχνική παράδοση της Λέσβου. Ανάμεσα στους εκθέτες συγκαταλέγονταν οι αγγειοπλάστες Χατζηγιάννης και Κουρτζής, οι οποίοι παρουσίασαν τα έργα τους στα περίπτερα των ανθοπωλείων Γαλάνη–Μεταξά και των αδελφών Καραλή. Το ενδιαφέρον των επισκεπτών προσέλκυσαν επίσης τα ραδιόφωνα, τα ψυγεία, οι γεννήτριες και τα μηχανήματα που εξέθεσε ο Γ. Κατσικαδέλλης, καθώς και τα μηχανήματα ελαιοτριβείων των Υιών Όθωνος Ιωάννου.
Παρόντες ήταν ακόμη σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής βιομηχανίας, όπως το εργοστάσιο Σουρλάγκα, η βιομηχανία ελαστικών και πλαστικών υποδημάτων ΕΘΕΛ, η αμυλοβιομηχανία ΒΙΑΜΥΛ, η εταιρεία Ε. Πιτέλλης και Υιός και η καπνοβιομηχανία Ματσάγγου. Ξεχωριστή θέση κατείχαν τα περίπτερα των ποτοποιιών ούζου Πλωμαρίου, Ι. Αρβανίτη και Δ. Γιανατσή, προϊόντα άρρηκτα συνδεδεμένα με τη λεσβιακή παράδοση.
(κλικ στις εικόνες για μεγέθυνση και λεζάντες)
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στην προβολή της πρωτογενούς παραγωγής του νησιού. Το περίπτερο γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής της Λέσβου, καθώς και εκείνο των τυποποιημένων ελαιολάδων, με γνωστές επωνυμίες όπως Super Nissa (Κατσακούλης) και Άνθος (Αλατζάς), ανέδειξαν τον πλούτο και την ποιότητα των τοπικών προϊόντων.
Πέρα από τον εμπορικό της χαρακτήρα, η έκθεση αποτέλεσε και ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός. Στο εσωτερικό του Γυμνασίου λειτουργούσε αίθουσα ζωγραφικής με έργα των Γρημάνη, Σουγιουλτζή, Βασιλείου, Ανυφαντάκη και Εμμανουήλ, ενώ το κοινό είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί τις αίθουσες λαϊκής τέχνης, το «Αρχοντικό της Κλειούς» και το «Λεσβιακό Ακρογιάλι», που πρόβαλλαν πτυχές της τοπικής παράδοσης και πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η Β΄ Λεσβιακή Εμποροπανήγυρις του 1953 υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μεταπολεμικές διοργανώσεις του νησιού, αναδεικνύοντας τη δυναμική της λεσβιακής οικονομίας και συμβάλλοντας στην προβολή της παραγωγής και του πολιτισμού της Λέσβου σε μια περίοδο ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.
*Μάκης Μπεκιάρης / lesvosoldies.gr
Δείτε και βίντεο:
