Η σκηνοθετημένη ένταση, η αγροτική οργή και ... μια αποκάλυψη για τη Λέσβο

Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική επικοινωνία σταματά να είναι απλώς ένα εργαλείο και μετατρέπεται σε καθρέφτη της πραγματικής κατάστασης μιας κυβέρνησης. Και όσα είδαμε αυτές τις μέρες στα επεισόδια με τους αγρότες, όσα φάνηκαν στις οθόνες και όσα ψιθυρίζονται στα δημοσιογραφικά γραφεία, δείχνουν κάτι πολύ πιο βαθύ από μια «ένταση στους δρόμους». Δείχνουν ένα σύστημα που δεν τρίζει απλώς· καταρρέει επικοινωνιακά και πολιτικά, μπροστά στα μάτια όλων.

Γιατί όταν (σύμφωνα με πληροφορίες του Μανώλη Κοττάκη) το ίδιο το Μαξίμου στέλνει, πανικόβλητο, γραμμές σε τηλεοπτικούς σταθμούς — ότι δήθεν οι αγρότες «ματαιώνουν τα Χριστούγεννα», ότι «κλείνει η αγορά», ότι «κινδυνεύουν οι επιχειρήσεις» — και οι δημοσιογράφοι γελούν, τότε κάτι θεμελιώδες έχει σπάσει.
Δεν είναι πια οι «εχθροί» που δεν σε πιστεύουν.
Είναι το ίδιο το σύστημα που αρνείται να σε υπηρετήσει.

Η εκστρατεία του φόβου

Η κυβέρνηση ήθελε να χτίσει αφήγημα ασφάλειας. Χρειαζόταν μια «απειλή» για να το υπηρετήσει. Και διάλεξε τους αγρότες.

Η προσπάθεια ήταν ξεκάθαρη:
Να παρουσιαστούν άνθρωποι που παλεύουν για το εισόδημα και την επιβίωσή τους ως «ταραξίες».
Να εμφανιστούν οι κινητοποιήσεις ως απειλή για την κοινωνική γαλήνη των γιορτών.
Να μπει η φράση «ακυρώνονται οι κρατήσεις» μέσα στη δημόσια συζήτηση, σαν να κινδυνεύει η Ελλάδα από… τα τρακτέρ.

Μόνο που η πραγματικότητα δεν υπάκουσε.

Τα κανάλια δεν σήκωσαν τη γραμμή.
Οι δημοσιογράφοι, ακόμη κι εκείνοι που δεν συνηθίζουν να κοντράρουν το κέντρο, είπαν:
«Αυτά είναι εκτός τόπου και χρόνου».

Και κάπου εδώ ξεκινάει η κατάρρευση: Όταν δεν μπορείς ούτε τα βασικά να περάσεις στα media, όταν δεν εμπνέεις ούτε φόβο ούτε σεβασμό, αλλά προκαλείς γέλια, τότε η επικοινωνιακή σου μηχανή είναι νεκρή.

Από την Προπαγάνδα στη Σκηνοθεσία

Και τότε, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται και όσα διασταυρώνονται στα πολιτικά γραφεία, η κυβέρνηση έκανε το επόμενο βήμα:
Επέλεξε να προκαλέσει η ίδια την εικόνα έντασης που δεν της έδιναν τα κανάλια.

Το αναποδογυρισμένο περιπολικό στην Κρήτη;
Επικοινωνιακό δώρο.

Η είσοδος στα αεροδρόμια;
Άλλο ένα «πιάτο έτοιμο», όπως θα έλεγε ένας επικοινωνιολόγος του παλιού καιρού.

Αλλά ο τρόπος που φτάσαμε εκεί είναι το πραγματικό πρόβλημα.

Στο Ηράκλειο, ενώ γινόταν συζήτηση μεταξύ αγροτών και αρχών, έπεσαν κρότου–λάμψης μέσα στο πλήθος.
Οι άνθρωποι πανικοβλήθηκαν — νόμιζαν ότι δέχονται βολές.
Στα Χανιά, την ίδια ώρα, έπεσαν χημικά χωρίς καμία επιθετική ενέργεια από τους διαδηλωτές.

Αυτά δεν είναι «διαχείριση πλήθους».
Είναι προβοκάτσια από τα πάνω.

Κάποιος αποφάσισε ότι «χρειάζεται εικόνα».
Και την πήρε.

Η Κρήτη ακύρωσε την Κυβερνητική Ταινία....

Η Κρήτη είναι ένα μέρος που δεν ενδίδει εύκολα στον φόβο.
Και γι’ αυτό λειτούργησε σαν πολιτικός επιταχυντής.

Οι εικόνες που βγήκαν δεν ήταν εικόνες «αγροτών–ταραξιών», όπως ήθελε η κυβέρνηση.
Ήταν εικόνες αγροτών που:

• προπηλακίστηκαν ενώ διαπραγματεύονταν,
• χτυπήθηκαν χωρίς να επιτεθούν,
• βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια αστυνομία που εκτελούσε ένα αφήγημα κι όχι μια επιχειρησιακή ανάγκη.

Το αφήγημα του Μαξίμου κάηκε σε πραγματικό χρόνο.

Τι Σημαίνει Πολιτικά Αυτή η Κατάρρευση

Αυτά τα επεισόδια δεν είναι απλώς μια «κακή στιγμή».
Είναι καμπάνα κινδύνου.

1. Χάνεται η αξιοπιστία της κυβέρνησης στο δικό της οικοσύστημα.

Όταν οι δημοσιογράφοι δεν σηκώνουν τηλέφωνο, δεν σηκώνουν γραμμή και σπάνε την επικοινωνιακή πειθαρχία, κάτι έχει τελειώσει.

2. Η αστυνομία μετατρέπεται σε εργαλείο επικοινωνίας.

Κι αυτό είναι επικίνδυνο, όχι μόνο για τη δημοκρατία, αλλά και για την ίδια την αστυνομία. Την εκθέτει, την φθείρει, την απονομιμοποιεί.

3. Η κοινωνία βλέπει επιθετικότητα αντί για διακυβέρνηση.

Και όταν μια κυβέρνηση δείχνει φόβο, ο πολίτης το νιώθει.

4. Οι αγρότες έγιναν σύμβολο μιας γενικότερης κοινωνικής κόπωσης.

Όταν ένας τόσο στιβαρός κλάδος φτάνει σε τέτοιο σημείο σύγκρουσης, κάτι ευρύτερο δεν πάει καλά.

Και στη Λέσβο

Και σαν να μην έφταναν όλα όσα είδαμε στην Κρήτη, πληροφορίες από το νησί μας δείχνουν ότι η ίδια συνταγή πίεσης και εκφοβισμού επιχειρείται πλέον και στη Λέσβο. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, η Τροχαία Μυτιλήνης έχει ξεκινήσει διαδικασία «αναζήτησης στοιχείων» για τα τρακτέρ που βρέθηκαν τη Δευτέρα στο λιμάνι και απέκλεισαν περιμετρικά τον χώρο, με αποτέλεσμα το «Διαγόρας» να αναχωρήσει άδειο από επιβάτες, αυτοκίνητα και φορτηγά. Μια κίνηση που οι αγρότες ερμηνεύουν ως απόπειρα τρομοκράτησης – ένα μήνυμα ότι όποιος διαμαρτύρεται θα βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με την οικονομική του απόγνωση, αλλά και με μια κρατική μηχανή που δείχνει αποφασισμένη να τον πειθαρχήσει. Αν επιβεβαιωθεί αυτό το μοτίβο, τότε δεν μιλάμε πια για μεμονωμένα περιστατικά· μιλάμε για μια πανελλαδική στρατηγική καταστολής, που φανερώνει τον φόβο μιας κυβέρνησης που βλέπει την αγροτική οργή να ξεχειλίζει — και αντί να την ακούσει, προσπαθεί να την φιμώσει.

Η κυβέρνηση προσπάθησε να κατασκευάσει ένα αφήγημα «αστάθειας» για να το καταστείλει και να βγει πιο δυνατή.
Αλλά τελικά κατασκεύασε μια εικόνα πολιτικής αυθαιρεσίας που γύρισε μπούμερανγκ. Τα γεγονότα της Κρήτης δεν έδειξαν αγρότες που απειλούν τα Χριστούγεννα. Έδειξαν μια κυβέρνηση που απειλεί το δικαίωμα στη διαμαρτυρία.Και το πιο επικίνδυνο για εκείνη;
Το είδαν όλοι. Και δεν το πίστεψε κανείς.