Ελαιόδιχτα: Προς επανεξέταση από το ΥΠΑΑΤ μετά το αίτημα του ΓΕΩΤΕΕ Αιγαίου
Η μέχρι πρότινος αμετακίνητη στάση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τον αποκλεισμό των ελαιόδιχτων από τα Σχέδια Βελτίωσης αρχίζει να εμφανίζει τα πρώτα σημάδια κάμψης – και αυτή η μετατόπιση μόνο τυχαία δεν είναι. (Υπενθυμίζουμε ότι το θέμα είχε αναδείξει πριν μερικές ημέρες με άρθρο του το Lesvosnews.net)
Καταλυτικό ρόλο διαδραμάτισε η τεκμηριωμένη παρέμβαση του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας – Παραρτήματος Αιγαίου και προσωπικά του προέδρου του, Παναγιώτη Κατσαβέλλη, ο οποίος επανατοποθέτησε το ζήτημα στη σωστή του βάση: όχι ως αίτημα ενίσχυσης, αλλά ως κρίσιμο ζήτημα λειτουργίας της ίδιας της παραγωγικής διαδικασίας.
Στη σημερινή τεχνική συνάντηση στη Θεσσαλονίκη, το ΥΠΑΑΤ διαφοροποίησε αισθητά τη στάση του. Δεν επανέλαβε την αρχική αιτιολόγηση περί κάλυψης της δαπάνης από τομεακά προγράμματα, αλλά επικεντρώθηκε σε ζητήματα ελέγχου και εφαρμογής. Η μετατόπιση αυτή έχει ουσία: για πρώτη φορά, το ζήτημα δεν τίθεται ως θέμα σκοπιμότητας, αλλά ως θέμα ένταξης σε ένα αξιόπιστο και ελέγξιμο πλαίσιο.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι τοποθετήσεις των Ευθύμιου Τσιατούρα και Δημήτρη Παπά κινήθηκαν στον πυρήνα της εφαρμογής του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ 2023-2027 και των Σχεδίων Βελτίωσης, αναδεικνύοντας κυρίως τις πρακτικές δυσκολίες υλοποίησης και τους περιορισμούς του μηχανισμού ελέγχου.
Η εξέλιξη αυτή για τα ελαιόδιχτα συνδέεται άμεσα με την πίεση που άσκησε το ΓΕΩΤΕΕ. Η επιχειρηματολογία του εστίασε στις πραγματικές συνθήκες του ελαιώνα της Λέσβου – δύσβατα και επικλινή εδάφη, αυξημένο κόστος και έντονη έλλειψη εργατικού δυναμικού. Σε αυτό το περιβάλλον, τα ελαιόδιχτα δεν αποτελούν δευτερεύον εξοπλισμό, αλλά βασικό εργαλείο συγκομιδής.
Η παρέμβαση του προέδρου του ΓΕΩΤΕΕ ανέδειξε με σαφήνεια την απόσταση ανάμεσα στον σχεδιασμό και την πραγματικότητα: όταν αποκλείεται το βασικό εργαλείο συγκομιδής, δεν περιορίζεται απλώς μια δαπάνη – αποδυναμώνεται η ίδια η παραγωγή.
Υπό αυτό το πρίσμα, η αλλαγή στάσης του Υπουργείου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν συνιστά ακόμη οριστική απόφαση, αποτυπώνει όμως μια πρώτη αποδοχή ότι το υφιστάμενο πλαίσιο χρειάζεται αναθεώρηση.
Το επόμενο βήμα είναι σαφώς τεχνικό: η διαμόρφωση ενός αυστηρού και αξιόπιστου συστήματος ελέγχου. Αν αυτό επιτευχθεί, τότε η επανεξέταση της επιλεξιμότητας των ελαιόδιχτων δεν θα αποτελεί προϊόν πίεσης, αλλά αναγκαία προσαρμογή. Για το αν θα αλλάξει τελικά η απόφαση ή όχι του Υπουργείου θα το ξέρουμε σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν μετά το Πάσχα.
Δείτε απόσπασμα από τη συνάντηση:
