Η Λέσβος φωνάζει πριν χαθούν τα κοπάδια: «Δεν ζητάμε χάρη, ζητάμε να ακουστεί η αλήθεια»

γράφει η ΒΑΓΙΑ ΚΑΡΙΝΟΥ

Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Αντισσας Λέσβου

Η Λέσβος δεν ζητά χάρη... Ζητά να ακουστεί η αλήθεια!

Ζητά να σωθεί ο κόπος γενεών πριν χαθεί μέσα σε μια απόφαση που μπορεί να μην έχει γυρισμό!

Τα κοπάδια μας δεν είναι αριθμοί σε χαρτιά...

Είναι οικογένειες, είναι ιστορία, είναι το ψωμί των παιδιών μας!

Είναι η μυρωδιά του τυριού που φεύγει από το νησί και κουβαλά τη Λέσβο παντού... Είναι τα μαντριά που κράτησαν ζωντανά χωριά ολόκληρα όταν όλα γύρω άδειαζαν...

Και σήμερα, μέσα στον φόβο του αφθώδους, δεν πρέπει να αφήσουμε τον πανικό να γίνει καταστροφή.

Υπάρχουν νόμοι στην Ευρώπη που δίνουν δυνατότητες προστασίας για σπάνιες φυλές και γενετικά κοπάδια. Υπάρχουν επιστημονικά εργαλεία, όπως το τεστ DIVA και ο προστατευτικός εμβολιασμός, που μπορούν να βοηθήσουν ώστε να μη χαθεί ό,τι χτίστηκε με αίμα και θυσίες δεκαετιών.

Η Λέσβος δεν είναι ένα ανοιχτό ξέφραγο μέρος. Είναι νησί.

Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να εφαρμοστούν αυστηροί έλεγχοι, βιοασφάλεια και παρακολούθηση ώστε να προστατευτεί και η χώρα αλλά και η ζωή του τόπου μας. Γιατί εμείς δεν θέλουμε να σταματήσει η παραγωγή. Θέλουμε τα τυριά μας να συνεχίσουν να φεύγουν από το νησί με ασφάλεια, με πιστοποιήσεις και με σεβασμό στους κανόνες. Και μακάρι σύντομα να μπορούν να ακολουθήσουν ξανά και τα κρέατά μας.

Δεν ζητάμε να αγνοηθεί ο κίνδυνος!!

Ζητάμε να υπάρξει λογική, επιστήμη και δικαιοσύνη!!

Γι’ αυτό πρέπει τώρα να κινηθούμε οργανωμένα.

Με δικηγόρους, με επιστήμονες, με τεχνικές εκθέσεις, με προτάσεις βιοασφάλειας και με αιτήματα που θα αποδεικνύουν ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος πέρα από τη μαζική καταστροφή.

Και μαζί με εμάς πρέπει να σταθούν και τα πανεπιστήμια της χώρας.

Να έρθουν φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές. Να κάνουν μελέτες, ελέγχους και εκθέσεις. Να δουν από κοντά τι σημαίνει η κτηνοτροφία της Λέσβου και γιατί αυτή η μάχη δεν αφορά μόνο τους κτηνοτρόφους αλλά έναν ολόκληρο τόπο που παλεύει να μείνει ζωντανός.

Αλλά πάνω απ’ όλα, αυτή τη στιγμή χρειάζεται ενότητα.

Να μη σκορπίσουμε. Να μη χωριστούμε! Να ενωθούμε στη γλωσσα και στον τρόπο που δεν θα μπορούν πια να μας αγνοούν!

Αν θέλουμε να πείσουμε το κράτος ...να καταλάβει πραγματικά τι συμβαίνει εδώ, αν θέλουμε να βγούμε νικητές από αυτόν τον πόλεμο, τότε πρέπει να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον σαν πέτρα. Κτηνοτρόφοι, αγρότες, τυροκόμοι, επιστήμονες, σύλλογοι και κοινωνία.

Γιατί ο τόπος αυτός άντεξε φτώχεια, ξενιτιά και κακουχίες.

Δεν θα γονατίσει τώρα!!

Και όσο υπάρχει άνθρωπος που παλεύει για τη γη του,

η Λέσβος θα συνεχίσει να παράγει, να στέκεται όρθια και να ελπίζει!!!